Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/14701 K.2025/105

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işverenlerin yurt dışında bulunan şantiyelerinde 2006-2015 yılları arasında kalıpçı satın alma müdürü olarak aylık 3.200,00 USD ücret ile çalıştığını, ücretlerinin banka kanalı ile ödendiğini, iş bitimi gerekçesiyle işine son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirkette herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, yetki ve husumet itirazı ile zamanaşımı def'inde bulunduklarını, alacak kalemlerinin çalıştığı ülke mevzuatına göre değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile istihdam edildiğini, işçilik alacaklarının Rusya Federasyonu hukukuna tâbi olduğunu, bu nedenle davacının yargılama konusu ettiği davanın yetkisiz ve görevsiz bir mahkemede görülmekte olduğunu, iş sözleşmesinin projenin sona ermesi sebebi ile kendiliğinden sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli kararı ile; ispat yükü üzerinde olan davalıların davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, hizmet süresinin eksik incelemeyle hatalı olarak belirlendiği, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hesaplanırken maddi vakıayla bağlılık kuralının ihlal edildiği, hüküm altına alınan ihbar tazminatı miktarının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, hizmet süresinin başlangıç tarihinin 25.08.2006 olduğu kabul edilerek dava konusu alacakların belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hizmet süresi yeniden belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını,

b. Husumet itirazlarının bulunduğunu,

c. Hizmet süresi ve aylık ücret miktarının hatalı belirlendiğini,

d. Net ücretin brüt ücrete çevrilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

e. Kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını,

f. Hesaplamaların hatalı yapıldığını beyan etmektedir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını,

b. Kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını,

c. Hizmet süresi ve aylık ücret miktarının hatalı belirlendiğini,

d. Net ücretin brüt ücrete çevrilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

e. Hesaplamaların hatalı yapıldığını,

f. Alacaklara uygulanan indirim oranının az olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet süresinin tespiti ve buna göre alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR