Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/1970 K.2024/6885

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Dairesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, yaptığı işin değişik kuruluşlarda yapılan proje takip işi olduğunu, davacıya belirli süreli sözleşmesi imzalatılmasına rağmen işin belirsiz süreli olduğunu, davacıya işe başladığı tarihten itibaren 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereği hak kazandığı her yıl iki ücret tutarında ilave tediye ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye ücreti, damga vergisi kesintisi ile fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürmüş ve davacının onaylanması uygun bulunan Avrupa Birliği ile Türkiye Cumhuriyeti arasında akdedilen IPA Çerçeve Anlaşması ve Türkiye’deki insan kaynaklarının geliştirilmesi bileşeni altında katılım öncesi mali yardım (IPA) aracından sağlanan topluluk desteğine yönelik insan kaynaklarının geliştirilmesi,

operasyonel programı ile ilgili olarak Türkiye Cumhuriyeti ile Avrupa Birliği Komisyonu arasında imzalanan Finansman Anlaşması kapsamında çalıştığını, ilgili program fonlarının Avrupa Birliği kaynaklarından karşılandığını ve ilgili Finansal Anlaşmasının 36 ncı maddesi kapsamında IPA çerçevesinde davacının doğrudan harcama bütçesi kapsamındaki personelden olduğunu, bu nedenle 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ücret alacağına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, davalı Bakanlığın 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve davacının ilave tediye hakkının da bulunduğu, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 6772 sayılı Kanun bağlamında ilave tediye ödemesinin genel bütçe kapsamındaki sürekli işçi kadrosu veya geçici işçi pozisyonlarında çalışan kişiler için geçerli olduğunu ve davacının bu kapsamda çalışan işçi olarak değerlendirilemeyeceğini, davalı Bakanlık genel bütçeye tâbi olsa da yapılan sözleşmede hizmet bedeli olarak gösterilen miktarın kaynağının genel bütçe ve madde metninde sayılan diğer bütçelerden biri olmadığını, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacıya davalı İdarenin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derce Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Daire Başkanlığı arasında iki ayrı belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, davalı işveren bünyesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığı anlaşılan davacının ücretinin ödenmesine ilişkin yöntemin sözleşmeyi belirli süreli hâle getirmeyeceği ve sözleşmelerin belirsiz süreli olduğu, taraflar arasında istihdam ilişkisi bulunduğundan ve davalı Kurum da 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığından davacının ilave tediye alacağına hak kazandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle benzer gerekçelerle ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken diğer nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hesaplamaya esas ücret miktarının belirlenmesi ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,