Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/5044 K.2024/6380

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 432 nci maddeleri uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktar 5.663,30 TL olup bu miktarın, Mahkemenin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 20.520,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde hâlen yangın kule işçisi olarak çalıştığını, yangın sezonu dönemlerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına rağmen zamlı ücret ödemesi yapılmadığını belirterek müvekkilinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum tarafından düzenlenen puantaj kayıtları doğrultusunda davacının hak kazandığı tüm fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ücret bordrolarına yansıtılmak suretiyle ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.03.2013 tarihli ve 2012/54 Esas, 2013/50 Karar sayılı kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 29.05.2014 tarihli ve 2013/11314 Esas, 2014/15099 Karar sayılı kararı ile; yapılan işin ve davalı işyerinin kamu kurumu niteliği göz önünde bulundurularak Mahkemece, işyeri kayıtları, görevlendirme belgeleri, puantaj kayıtları gibi tüm belgelerin dosyaya eklenerek ve davacının uyuşmazlık konusu dönemde tam olarak nerede, kaç kişiyle çalıştığı hususu da netleştirilerek hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 18.02.2016 tarihli ve 2014/85 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyulduğundan bahisle yapılan araştırma ve inceleme sonucunda aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak fazla çalışma alacağının kısmen kabulüne diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 15.12.2016 tarihli ve 2016/21783 Esas, 2016/27906 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının M.Ş. isimli işçi ile dönüşümlü olarak çalıştığı ve M.Ş'nin benzer taleplerle açılan alacak davasının temyiz incelemesi neticesinde onandığı, davacının da anılan işçi ile aynı çalışma düzeninde çalıştığının sabit olduğu,

buna göre bilirkişi raporunda ikinci alternatif olarak yapılan fazla çalışma hesabına itibar edilerek ve davacının dört gün çalışma dört gün dinlenme esası ile çalıştığı kabul edilerek yangın sezonu ile sınırlı şekilde fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği, davacının ücretinin ücret bordrolarına göre belirlenmesi ve 1, 2 ve 3. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nden yararlanıp yararlanmadığı tespit edilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak davacının fazla çalışma ücretinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

Dairemizin 21.02.2023 tarihli ve 2023/1481 Esas, 2023/2618 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 15.12.2016 tarihli bozma kararında da açıkça belirtildiği üzere yangın dönemi ile sınırlı olarak hesaplamanın yapılması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

F. Mahkemece Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak davacının sadece yangın dönemi ile sınırlı olarak fazla çalışma ücreti hesaplanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; karar gerekçesinde de açıklandığı üzere diğer işçi M.Ş'nin açmış bulunduğu davada tüm yıl çalışma dönemine göre yapılan hesaplama sonucunda fazla çalışma ve diğer hak ve alacaklarının hüküm altına alındığını, kamu kurumu çalışanı müvekkilinin hak ettiği fazla çalışma ücretini almasının engellenmesinin anayasal ilkelere aykırı olduğunu, işyerinin yangın gözetleme kulesi olduğunu, çalışma düzeninin kamu kurumu işveren tarafından düzenlendiğini ve gözetleme kulesinde 2 işçinin dönüşümlü bir şekilde çalışmasının devam eden bir uygulama olduğunu ve buna rağmen hesaplamada yalnızca müvekkili açısından yangın sezonunun dikkate alındığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücretinin hesaplanmasına ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,