Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/5917 K.2024/9781

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının ilave tediye alacağı talebiyle açtığı alacak davasında, taraflar arasında hesaplamaya esas alınan ücret miktarı bakımından uyuşmazlık bulunmadığı, davacının 2019, 2020 ve 2021 yıllarına ait alacaklarının ödendiği ve talebin belirli bir dönemle sınırlı bulunduğu da gözetilerek hükmün ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; Mahkemece kabulüne karar verilen ve davalı tarafça temyize konu edilen 11.981,00 TL tutarındaki toplam alacak miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.