Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/5918 K.2024/7233

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...

AŞ'ye (EÜAŞ) bağlı Afşin Elbistan A Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde alt işveren bünyesinde 12.01.2011 ile 13.12.2020 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesi haksız olarak feshedilmesine rağmen kıdem tazminatı ödenmediğini, davalı işverenin işyerini 30.11.2018 tarihinde devrettiğini, kıdem tazminatının hesaplanmasında devir tarihinin esas alınmasını talep ettiğini, davalı işyerinde Yüksek Hakem Kurulu tarafından karar altına alınan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacı asılın toplu iş sözleşmesinin tarafı Sendikanın üyesi olduğu,

fesihten itibaren 40 günden fazla bir zaman geçtikten sonra davacının yeniden çalışmaya başlatıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Afşin Elbistan A Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde çeşitli yüklenici firmalarda yemekhane bölümünde garson olarak çalıştığını, Afşin Elbistan A Termik Santrali İşletme Müdürlüğünün 30.11.2018 tarihinde Çelikler Holding bünyesindeki Afşin Elbistan Elektrik Üretim AŞ'ye devredildiğini, davacının devirden sonra da aynı yerde çalışmaya devam ettiğini, 30.11.2018 tarihinden sonraki çalışmalarından müvekkili Kurumun sorumlu olmadığını, 30.11.2018 tarihine kadar olan kısımdan da yüklenici firmaların sorumlu olduğunu, davacının 30.12.2004 tarihinden önceki çalışmalarının zamanaşımına uğradığını,

davanın usulden reddi gerektiğini, müvekkili Kurum ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının çalışmış olduğu yüklenici firmalar ile müvekkili Kurum arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacı taraf ile çalışmış olduğu firmalar arasındaki sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli kararı ile; davacının EÜAŞ'tan alınan iş kapsamında (devirden sonra dava dışı Afşin Elbistan Elektrik Üretim AŞ'de) değişik alt işverenlere bağlı olarak aralıksız ve sürekli olarak çalışması nedeniyle somut olayda işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerektiği, bu durumda değişen alt işverenlerin işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılacağı, dosya arasında yeni gelen alt işveren tarafından davacıya yapılan bir fesih bildirimi bulunmadığı gibi davacının ihaleyi alan yeni Şirkette çalışmaya başladığı,

işyeri devrinin işçiye iş sözleşmesini haklı nedenle fesih imkânı tanımadığı ve işyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 27.10.2022 tarihli kararı ile; davacının davalı Kurum bünyesindeki Afşin Elbistan A Termik Santrali Takip Koordinasyon ve İşletme Müdürlüğünde (eski Afşin Elbistan A Termik Santrali İşletme Müdürlüğü) 01.12.2018 tarihine kadar yüklenici firmalarda çalıştığı, Afşin Elbistan A Termik Santrali İşletme Müdürlüğünün 01.12.2018 tarihi itibarıyla Çelikler Holding bünyesindeki Afşin Elbistan Elektrik Üretim AŞ unvanlı firmaya devredildiği,

davacının devirden sonra da aynı yerde çalışmaya devam ettiği, İlk Derece Mahkemesince dinlenen tanıkların özelleştirmeden sonra çalıştıkları alt işveren firmanın değiştiğini, kendilerinin Çelikler Holding çalışanı olarak çalışmaya devam ettiklerini ve hâlen de aynı yerde Çelikler Holding çalışanı olarak hizmetlerinin devam ettiğini beyan ettikleri, davacının iş sözleşmesinin fiilen devam ettiği, devir tarihinden sonra kayıtlar üzerinde giriş çıkış işlemleri esnasında kısa bir boşluk bulunmasının iş sözleşmesinin feshi anlamına gelmediği,

davacının feshe bağlı kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.02.2023 tarihli kararı ile. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, 30.11.2018 tarihinde işyeri devri olduğu ve davacının kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiği kabul edildiği, ne var ki davacının kıdem tazminatı talep edip edemeyeceğinin, özelleştirme sonucu işyeri devrinin gerçekleştiği 30.11.2018 tarihi dikkate alınarak değil, alt işveren Işık Grup Ltd.

Şti.'nin davacının işten çıkışını yaptığı 12.12.2020 tarihine göre belirlenmesi gerektiği, davacının, 12.12.2020 tarihinde işten çıkışının yapılması üzerine arabulucuya başvurduğu ve davacının feshe bağlı alacakları ve hatta işe başlatmama tazminatının Afşin Elbistan Elektrik Üretim AŞ tarafından kabul edilerek ödendiği, davacının Afşin Elbistan Elektrik Üretim AŞ'de 25.01.2021 tarihinde çalışmaya başlamasının, arabuluculuk sürecinden ve davacının açtığı işbu davadan sonra olduğu,

dolayısıyla davacının 25.01.2021 tarihinde yeni bir iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığının kabulünün gerektiği, İlk Derece Mahkemesince, 30.11.2018 tarihine kadar EÜAŞ'ın işyerinde hizmet alım sözleşmeleri ile iş alan alt işverenlerdeki davacı çalışmaları tespit edilerek kıdem tazminatına esas hizmet süresi ve sendika üyeliği konusunda gerekli araştırma da yapılmak suretiyle 30.11.2018 tarihi itibarıyla davacının aldığı tazminata esas ücretinin belirlenmesi ve sonucuna göre kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyulan bozma kararı doğrultusunda, davalı Kurumun devreden asıl işveren olarak kıdem tazminatından sorumluluğunun bulunduğu, davacı işçinin devir tarihini esas alarak kıdem tazimatını davalıdan talep edebileceği, davacı işçinin OLEYİS Sendikasına üye olduğu, bu sebeple kıdem tazminatının hesaplanması esnasında Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin dikkate alınması gerektiği sonucuna ulaşıldığı, Yargıtay ilâmına uyulmak suretiyle ve usulüne uygun hazırlanmış, denetime elverişli bilirkişi raporu ile davacının alacağının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; daha önce hüküm altına alınan miktarın kesinlik sınırının altında kalmasına rağmen davacının temyizinin incelendiğini, bozmaya uyularak verilen İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu alacağın bozmaya uygun şekilde hüküm altına alınıp alınmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesi ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,