Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/6881 K.2024/10458

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde kadro/unvanının elektrik elektronik teknisyeni olmasına rağmen işyeri tarafından daha düşük ücret vermek amacıyla "Elektrikçi-Elektronikçi (Saha)" unvanı ile çalıştırıldığını iddia ederek davacının işyerinde "Elektrik Elektronik Teknisyeni" olarak çalıştığının tespiti ve bu tespit ile işe girişinden bu yana ödenmesi gerekli işçilik haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 26 ncı maddesi gereği çalışılan sürelerle orantılı olarak skala esaslarına göre üst kadronun terfi zammı olan ek ödemenin davacıya verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın görevsiz mahkemede açıldığını, idari yargıda açılması gereken davanın reddi gerektiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının hiçbir zaman elektrik-elektronik teknisyeni olarak işe davet edilmediğini, davetlerin Ortaklık tarafından değil Batman Çalışma ve İş Kurumu Müdürlüğünden geldiğini, müvekkil ortaklığın 2 kişilik Elektrikçi-Elektronikçi (saha) ihtiyacı için işgücü istem formu ile söz konusu Kuruma başvurduğunu, bu kapsamda davacının işe başladığını, 25.05.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile personel alımının ve terfilerin uygulanması sırasında gözetilecek kriterlerin belirlendiğini,

davacının ise 25.05.2011 tarihi sonrasında kadroya alındığını, söz konusu tarihten sonra unvanlara daima başlangıç kadrosundan alım yapıldığını, terfilerin kurum içi sınav ile yapıldığını ayrıca toplu iş sözleşmesinin 26 ncı maddesinin boşalan üst kadrolar hakkında olduğunu dolayısıyla davacının durumunun söz konusu maddede öngörülen ihtimal ile benzerlik taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının toplu iş sözleşmesinin 26 ncı maddesinden yararlanması gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlamak suretiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; cevap dilekçesindeki savunmalarını tekrarlamak suretiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işverenin iş gücü istem formunda elektrikçi-elektronikçi (saha) mesleğinde çalıştırılmak üzere işçi talebinde bulunduğu, Kurumdan gelen 26.07.2018 tarihli müzekkere cevabından anlaşıldığı üzere Kurumun iş gücü istem formunda elektrikçi-elektronikçi (saha) ile ilgili meslek olmadığından bu mesleğe en yakın meslek olan elektrik-elektronik teknisyeni şeklinde ilana çıktığının belirtildiği, davacının mülakat sonucu çalışmaya hak kazandığına ilişkin belgede ve davacının işyeri sicil özetinde görevinin elektrikçi-elektronikçi olarak belirtildiği,

teknisyen kadrosuna geçebilmek için sahada 7 yıl hizmetin gerektiği, davacının belirtilen şartları taşımadığı, sunulan iş tanımlarında elektrik-elektronik teknisyeni ile elektrikçi-elektronikçi (saha) işçisinin görevlerinde bazı farklılıklar olduğu, aynı işi yaptıklarını belirten tanıkların işverene karşı açılmış davasının olduğu,

normatif düzenleme gerektiren bu hususta mahkeme kararı ile işlem yapılamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrarlayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının unvanının belirlenmesine ve yapılacak bu belirlemenin sonucuna göre toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinden yararlanılmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2022/2926 Esas, 2022/3397 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilininin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,