Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/7634 K.2024/13329

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı şantiyelerinde 2017, 2018 yılları arasında çalıştığını, son ücretinin net 3.108,00 USD olduğunu, davalı işyerinde haftanın 7 günü 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışmasına ek olarak haftanın 3 günü 20.00'a kadar çalışmak zorunda kaldığını, işin yoğun olduğu zamanlarda ayda bir diğer dönemlerde ise iki hafta bir hafta tatilini kullandığını ayrıca dinî bayramların birinci günü ile yılbaşı hariç diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, müvekkili Şirkette ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde genel olarak çalışma yapılmadığını, istisnai olarak çalışma yapılması hâlinde ise bu günlere yönelik ücretlerin ödendiğini, Türkmenistan millî bayramlarında çalışma yapılmadığını, davacının fazla çalışma ücretinin bulunmadığını, işten ayrıldıktan sonra ibraname imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı işyerinde 06.01.2017-17.05.2018 tarihleri arasında çalıştığı, net ücretinin 3.000,00 USD olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftalık 14,25 saat fazla çalışma yaptığı ve ücretinin ödenmediği yine tanık beyanlarına göre davacının dinî bayramların birinci günü ile yılbaşı günü hariç olmak üzere ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davacının davalı işyerinde ayda iki hafta tatilinde çalıştığının ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının çalışma gün ve saatlerinin eksik tespit edildiğini, davacının haftanın 7 günü 07.00-20.00 arasında çalıştığını, hafta tatili bazı zamanlarda ayda bir kez kullandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarla birlikte ücretinin bordrolarda göründüğü üzere 2.093,02 USD olduğunun kabulünün gerektiğini, yalnızca davacı tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacının Türkiye'de bulunduğu günlerin hesaplamalardan dışlanması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta davalı tarafça cevap dilekçesinde yabancı hukukun uygulanması gerektiğinin savunulmadığı, hukuk seçiminin taraflarca açık ya da zımni şekilde kararlaştırılabileceği, Türk hukukunun uygulanması konusunda tarafların zımni anlaşma yaptığının kabulüyle somut olaya Türk hukukunun uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı; dosya içeriği, tanık beyanları ve emsal ücret araştırması sonucunda davacının ücretinin doğru tespit edildiği,

davalı tarafından davacının çalışma sistemine yönelik olarak işyeri kayıtları gibi herhangi bir belgenin ibraz edilmediği dinlenen tanık beyanlarına göre yapılan hesaplamada hata bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelerle birlikte davacının aylık ücretinin eksik belirlendiğini savunarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. 2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçelere benzer gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, uygulanması gereken hukuk, davacının aylık ücreti ve davalı işyerindeki çalışma gün ve saatleri ile buna bağlı olarak dava konusu alacakların hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41, 44 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 3 gün çalışmasının 20.00'a kadar uzadığı kabulü ile fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Ancak özellikle davacı tanığı İ.H.U'nun beyanı ile birlikte tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; davacının haftanın 6 günlük çalışmasının iki gün 20.00'a kadar uzadığının kabulü ile fazla çalışma ücretinin hesaplanması dosya içeriğine uygun olacaktır.

VI. KARAR