Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/7796 K.2024/10984

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır Gercüş Kaymakamlığında 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun ek 15 inci maddesi kapsamında güvenlik korucusu olarak çalıştığını, 29.05.2023 tarihinde emekli olarak haklı nedenle işten ayrıldığını, ancak müvekkiline kıdem tazminatının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; geçici köy korucularının yapmış olduğu görevin kamu kolluk güçlerinin bir alt dalı olan yardımcı kolluk türüne girdiği, yardımcı kolluğun genel kolluk ve kamu özel kolluğunun bulunmadığı zamanlarda kolluk görevini yerine getiren kişi olduğu, 442 sayılı Köy Kanunu'nda (442 sayılı Kanun) gönüllü köy korucularının muhtarın talebi ve mahalli mülki amirin onayı ile geçici köy korucularının ise valinin teklifi ve İçişleri Bakanlığının onayı ile göreve başlayacağının düzenlenmiş olduğu,

gerek geçici ve gerekse gönüllü köy koruculuğu atamalarının idari işlemle yapıldığı ve somut dosyada davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı, uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği belirtilerek yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Uyuşmazlık Mahkemesi kararları ile köy korucuları ile ilgili uyuşmazlıklarda adli yargının görevli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gerek geçici ve gerekse gönüllü köy koruculuğu atamalarının idari işlemle yapıldığı ve somut dosyada davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı, davanın işçi alacaklarından sayılan kıdem tazminatına ilişkin olduğu, göreve başlama ve son verme olurunun dosyaya sunulduğu, davacının 1994 yılında geçici köy korucusu olarak göreve başladığı ve 23.05.2023 tarihine kadar görevine devam ettiği, emeklilik talebiyle çalışmayı sonlandırdığı, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı, idari işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, somut uyuşmazlıkta görevli yargı yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 115 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2 nci maddesi hükümleri, 442 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,