Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/7901 K.2024/9848

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının hizmet süresi, iddia edilen ücreti ve talep edilen alacakların niteliği ile bilirkişi raporu, dava ve ıslah/bedel artırım dilekçeleri birlikte dikkate alındığında; reddedilen ve temyize konu edilen miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk lirası karşılığının temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.