Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/8182 K.2024/10419

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işçilik alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktarın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.08.2004 tarihinde ... ait işyerinde çalışmaya başladığını, bu işyerinin de isim değiştirerek ...

Tekstil AŞ olduğunu, davalının fabrikasını Etiyopya ülkesine taşıma kararı aldığını, davacının da daha yüksek ücret ile yurt dışında çalıştırılma vaadi ile Türkiye'deki fabrikadan 23.01.2013 tarihinde kâğıt üzerinde çıkışının yapıldığını, çıkış yapılırken kendisine ihbar ve kıdem tazminatları ödenmiş ise de eksik ödeme olduğunu, günlük en az 14 saat üzerinden çalıştığını, ulusal ... ve genel tatiller ile hafta tatillerinde de çalışma yaptığını, bu süre zarfında yıllık izin de kullanmadığını, 24.05.2015 tarihinde haklı bir neden olmaksızın iş sözleşmesine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma,

hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde; öncelikle husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 05.08.2004-23.01.2013 tarihleri arasında davalı Şirkette çalıştığını, tüm hakları ödenerek iş sözleşmesine son verildiğini, davalı Şirketi ibra ettiğini, davalı işyerinde 3 vardiya hâlinde çalışma olduğunu, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, ücretin brüt 978,60 TL olduğunu, ... isimli şirketle organik bağ olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli ve 2017/789 Esas, 2021/308 Karar sayılı kararıyla; davacının, 13.04.2013- 24.05.2015 tarihleri arasında toplam 2 yıl 1 ay 11 gün yurt dışında çalıştığı, daha sonra izne gönderildiği ve işyeri tarafından bir daha çağrılmadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarına hak kazandığı, dava dışı ... Şirketi ile davalı Şirket arasında organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2021/1685 Esas, 2022/1895 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamı itibarıyla davacının 13.04.2013-24.05.2015 tarihleri arasında davalı Şirketin organik bağı bulunduğu tespit edilen dava dışı ... Şirketinde çalıştığının anlaşıldığı, iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiği ispatlanamadığından davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesinin yerinde olduğu, davacının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması ve %30 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.01.2023 tarihli ve 2022/16234 Esas, 2023/1422 Karar sayılı ilamı ile; davalı ... Teknik Tekstil San. Tic. AŞ'nin davacının, dava dışı ... Şirketinde geçen çalışmalarından sorumlu tutulamayacağı, diğer taraftan davacı asılın 25.10.2022 tarihli dilekçesi ile dava konusu alacaklardan yıllık izin ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağının tamamından ayrı ayrı feragat ettiğini ve hafta tatili alacağından ise 6.000,00 TL'nin üzerinde kalan kısmından feragat ettiğini bildirdiği, her iki hususun birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak bozma ilamından sonra alınan 29.01.2024 tarihli bilirkişi ek raporuna dayanılarak ve davacı asılın 25.10.2022 tarihli bazı alacak taleplerinden feragat ettiğine ilişkin dilekçesi nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekilince süresinde sunulan temyiz dilekçesinde; kısmi feragat konusunda emredici hükümlere aykırı davranıldığını, dosya kapsamındaki somut deliller değerlendirilmeden davalı Şirketin yurt dışı çalışmalardan sorumlu olmayacağı sonucuna varıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Şirketin, davacının dava dışı Şirkette geçen çalışmalarından sorumlu tutulamayacağı ve davacının kısmi feragat dilekçesinin birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiğine yönelik bozmaya uygun karar verilip verilmediği hususundadır.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.09.2021 tarihli ve 2017/(22)9-3109 Esas, 2021/1075 Karar sayılı ilâmı, Dairemizin 25.01.2021 tarihli ve 2020/4849 Esas, 2021/2158 Karar sayılı ilâmı ile 16.02.2021 tarihli ve 2020/5367 Esas, 2021/3965 Karar sayılı ilâmı.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,