Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/1429 K.2025/2796

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Başkanlığının (Belediye) iştirak Şirketine bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Şirketin kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini;

ancak eksik ödeme yapıldığını, 13.11.2019 tarihli toplu iş sözleşmesi imzalanana kadar haftalık en az üç saat fazla çalışma yaptırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili Belediyenin sorumluluğu olmayıp kendilerinin ihale makamı olduklarını, kadroya geçişin Belediyenin iştirak Şirketine yapıldığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, ücretlerinin Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yazısına uygun ödendiğini, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret talepleri ile ilave tediye taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, ücretlerin Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı görüş yazısına uygun olarak ödendiğini, davacının bu ödemelere itirazı olmadığını, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması iddialarının yersiz olduğunu, personelin üç vardiya şeklinde haftalık kırk beş saatlik çalışma süresini geçmeden çalıştıklarını, bordrolardan ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ödendiğinin anlaşıldığını, ilave tediye talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu uyuşmazlıkta davacı işçinin kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediğinden davalı uygulamasının yerinde olduğu, fark ücret ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığı, dinlenilen tanık beyanlarından davacının haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığı, ilave tediye alacağı bakımından;

davacının, iş sözleşmesi kapsamında belirtilen özelliklere sahip kamu kuruluşu niteliğindeki davalı Belediyeye personel temin eden iştirak Şirketin elemanı olarak çalıştığı, davacının ... iştirak Şirketinde çalışması nedeni ile ilave tediye ücreti alacağını talep etmesinin kanuna uygun olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fark ücret, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücreti alacaklarının reddinin isabetli olduğu,

belediyelerin hissedarı olduğu şirketler 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) kapsamında bulunmadıklarından, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 24. maddesi kapsamında davalı şirkette sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediyeye hak kazanmasının mümkün olmadığı,

bu alacak kaleminin reddi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalıların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İşçinin ücreti konusunda yapılan değişikliğin esaslı değişiklik olup 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddedeki koşullara tâbi olduğunu, işçinin onay vermediği esaslı değişikliklerin işçiyi bağlamayacağını, davacıya 2019 yılı Ocak ayından itibaren düşük ücret ödendiğini, bu nedenle fark ücrete ve bu nedenle doğan diğer işçilik alacaklarına hükmedilmesi gerektiğini,

2. İşyeri kayıtlarının sunulmadığını, imzasız bordrolarda davacının imzasının bulunmadığını, bu durumda tanık beyanlarının irdelenmesi gerektiğini, davacının ödenmeyen fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğunu,

3. Davacının 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye alacağına hak kazandığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile ilave tediye ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR