Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/1770 K.2025/2404

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı davalıdan hizmet alım ihalesiyle iş alan alt işveren işçisi kaloriferci olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 02.04.2018 tarihinden itibaren davacının ücretinde ve yemek ücretinde rızasına aykırı şekilde indirim yapıldığını ve eksik ödendiğini, davacının geçiş öncesi ve geçiş aşamasında asgari ücretin %35 fazlası ölçütüne göre ücret almakta iken 01.01.2019 tarihinden itibaren işçiye sadece %4 oranında zam yapıldığını,

alt işveren işçilerinin davalı İdareye nakledilmeleri işlemi işyeri devri niteliğinde olup işverenin değişmiş olmasının iş sözleşmesinin mahiyetini ve devamlılığını etkilemeyeceğini, işçilerin devirden önce gerçekleşmiş olan haklarının ve çalışma şartlarının güvence altına alınması gerektiğini, davalı İdare 2019 yılından itibaren davacının ücretini asgari ücretin %35 fazlası üzerinden belirlemediğinden davacının ücreti ve yemek ücreti alacaklarının eksik ödendiğini belirterek fark ücret ve fark yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin, mali ve sosyal haklarının mevzuata uygun şekilde belirlendiğini, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümlerinde işçilerin çıplak ücretlerine %4 oranında zam yapılacağının belirtildiğini, davalı Üniversitede temizlik kadrosu dışında kaloriferci ve benzeri gibi kadro bulunmadığını, 2019 yılından sonra davacının ücretinde iddia edildiği gibi ücret düşüşünün söz konusu olmadığını, geçiş işlemi tamamlandıktan sonra davacı ile davalı Üniversite arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının yemek ücretinin toplu iş sözleşmesi uyarınca tespit edilmiş olup hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararı ile; hizmet alım sözleşmeleri ve şartnamede öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası dikkate alınarak belirlenen tutar davacının kadroya geçiş ücreti olarak belirlendikten sonra Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulandığı, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçişteki ücretinin kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümleri doğrultusunda belirlenmesi gerektiği, bu çerçevede aldırılan hesap bilirkişisi raporundaki hesaplama doğrultusunda davacının fark ücret ve yemek yardımı alacağı bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; yasal düzenlemeye göre davacının yemek ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma kararı uyarınca yemek ücretinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yemek ücretinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ödenmemiş alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yemek ücreti alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR