Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/3548 K.2025/5475

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yük tevzi operatörleri yenileme eğtiminin hizmet içi eğitim niteliğinde olduğunu, işçilerin bilgi ve performanslarının artırılmasının amaçlandığını, eğitime gönderilen işçilerin eğitim sürelerinin ulusal bayram ve genel tatil gününe rastlaması hâlinde bu günler için ilave ücret ödenmesinin uygun olduğuna ilişkin ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı müfettişlerince düzenlenen 30.12.2022 tarihli ve ................sayılı raporun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ... ve ... isimli işçilerin işveren tarafından 16.05.2022-21.05.2022 tarihleri arasında yapılan görevlendirme ile Antalya'da yük tevzi operatörleri yenileme eğitimine gönderildiklerini, ancak eğitim tarihine denk gelen 19 Mayıs gününe ait ulusal bayram ve genel tatil ücretinin işveren tarafından ödenmediğinin dava konusu rapor ile tespit edildiğini, işçiler tarafından eğitime katılmanın zorunlu olduğunu, iş müfettişlerinin işyeriyle ilgili resmî kayıtlara dayanarak hazırlamış olduğu raporun iptalinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalılar ... ve ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 66/1-(d) hükmünde "İşçinin işveren tarafından başka bir yere gönderilmesi veya işveren evinde veya bürosunda yahut işverenle ilgili herhangi bir yerde meşgul edilmesi suretiyle asıl işini yapmaksızın geçirdiği süreler"in işçinin günlük çalışma sürelerinden sayılacağının düzenlendiği, davacı Şirketin Genel Müdürlüğü tarafından Antalya'da bir otelde düzenlenen eğitime katılmanın şikâyetçi davalı işçiler yönünden zorunlu tutulduğu ve eğitim boyunca harcırah ödendiği, eğitimde geçen süre için normal çalışma ücretinin ödendiği, Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin yatırıldığı,

vardiya tazminatı, iş güçlüğü tazminatı gibi ödemelerin yapıldığı, bu kapsamda işçinin başka bir yere gönderilerek meşgul edildiği, eğitim dönemine rastlayan 19 Mayıs 2022 tarihi için eğitime katılan davalı işçilere ilave genel tatil ücreti ödenmesi gerektiğini tespit eden rapor içeriğinde hata bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. ... ile ... Sendikası arasında 15.10.2021 tarihinde imzalanan 01.03.2021-28.02.2023 yürürlük süreli 19. Dönem .................. Sözleşmesi'nin "............Eğitimi" başlıklı 132. ve "............... Eğitimi" başlıklı 136. maddelerinde eğitime gönderilen işçilere eğitimde geçen süreler için fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödeneceğine dair bir düzenlemenin yer almadığını,

2. Müfettiş raporuna konu .........................'nin hizmet içi eğitim niteliğinde olduğunu, işçilerin bilgi ve performanslarının arttırılmasının amaçlandığını, eğitimin 6331 sayılı ................Kanunu kapsamında bir eğitim olmadığını, bu nedenle işçilerin eğitim sürelerinin ulusal bayram ve genel tatil gününe rastlaması hâlinde bu günler için ilave ücret ödenemeyeceğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı müfettişlerince düzenlenen 30.12.2022 tarihli ve .......................... sayılı müfettiş raporunun iptalinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR