Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/3961 K.2025/5113

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, hizmet zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, gece çalışma ücreti, sendikal alacaklar, gece dönemi,

yemek molası, yemek, yol, enflasyon farkı, sendika aidatı, enfeksiyon riski ve sağlık yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı Bakanlık arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İhale makamı olan müvekkili Kuruma husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, 2. Talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, 3. Davacının çalışmış olduğu hastanede fazla çalışma yapılmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını ve fazla çalışma alacağı bulunmadığını, 4. Davacının fark alacaklarının 2021 yılı itibarıyla ödendiğini, davacının talep edebileceği bir alacağın bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile dava konusu alacaklarının bulunup bulunmadığı ve varsa hesabı noktasında toplanmaktadır. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2019 yılından itibaren hizmet zammı alacağı hesaplanmış ise de Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde hizmet zammı alacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde de davacıya hizmet zammı ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dolayısıyla bu alacak kalemi davacının ...ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası ile davalı arasında imzalanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2020 yürürlük süreli ve 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinden 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39. maddesine göre yararlanma koşullarının oluştuğu dönem için hesaplanmalıdır.

Bu husus dikkate alınmaksızın hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Diğer yandan davacı, süt yardımı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinde süt yardımı alacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde de davacıya süt yardımı ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Buna göre 01.11.2020 öncesi için bu alacak kalemine ilişkin hesaplama yapılıp hüküm altına alınması hatalıdır. ...ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası ile davalı arasında imzalanan 15.01.2021 imza tarihli ve 01.11.2019-31.10.2020 yürürlük süreli ve 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin İş Sağlığı ve İş Güvenliği başlıklı 50. maddelerinde "röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlere, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, boya, badana, kaynak, kalorifer, çamaşırhane, bulaşıcı hastalıklar hastanesi ve servislerinde çalışanlara fiilen çalıştıkları günlerde 1/2 kg süt verileceği,

süt verilmediği durumlarda, sözleşmenin birinci yıl birinci altı ayında brüt 2,67 TL/gün, birinci yılın ikinci altı ayında brüt 2,80 TL/gün süt parası ödeneceği" hükmüne yer verilmiştir. Buna göre 01.11.2020 tarihinden sonraki dönem için sözü edilen düzenleme uyarınca süt yardımına hak kazanma mümkün ise de davacının davalı bünyesinde yaptığı görev tespit edilip süt parası ödenmesi gereken çalışanlardan olup olmadığı belirlenmemiştir.

Bu husus tespit edilerek sonucuna göre ve 6356 sayılı Kanun'un 39. maddesine göre davacının toplu iş sözleşmelerinden yararlanma koşullarının olduğu dönem de dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile sonuca gidilmesi de hatalıdır.

VI. KARAR