Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4043 K.2025/4967

İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.09.2019 tarihli ve 2016/22164 Esas, 2019/15464 Karar sayılı kararıyla; Mahkemenin görevi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli kararıyla; görevli mahkemenin genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesi olduğuna ve Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.02.2025 tarihli ve 2024/13165 Esas, 2025/1061 Karar sayılı kararıyla Mahkeme kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; temyiz itirazlarını tekrar ederek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3 hükmü gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.