Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4058 K.2025/4814

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararın davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 07.04.2025 tarihli dilekçesi ile onama kararının hatalı olduğunu ileri sürdüğünden davacının anılan dilekçesi maddi hatanın düzeltilmesi talebi olarak değerlendirilmekle davacı vekili dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin 08.05.2023 tarihli ilk kararı kesin olmasına karşın kararın bozulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :

"(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7/3 hükmü gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu ve 7036 sayılı Kanun’un 7/3 hükmü uyarınca iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.