Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4129 K.2025/7878

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalının Cezayir'de bulunan işyerinde 28.08.2015-19.09.2020 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin 2.700,00 Amerikan doları (USD) olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapıldığını, tatil günlerinde çalışıldığını, yıllık izin hakkının eksik kullandırıldığını, hak kazandığı tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını, uyuşmazlığa Cezayir hukukunun uygulanması gerektiğini, müvekkilince ihbar öneli tanınarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılması ya da tatil günlerinde çalışılması hâlinde karşılığı ücretlerin ödendiğini, aylık ücretin brüt 3.000,00 TL tutarında olup her ay düzenli ödemelerin yapıldığını, yıllık izin hakkının kullandırıldığını, iddia ve istemlerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; feshin haklı nedene dayandığının işverence ispat edilemediği kabul edilerek kıdem ihbar tazminatları yönünden Türk hukuku, diğer alacaklar yönünden Cezayir hukuku uyarınca yapılan hesaplamalara ve dikkate alınan zamanaşımı süresine göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Cezayir hukukuna göre zamanaşımı süresinin 15 yıl olduğunu, 1 yıl şeklindeki kabulün isabetsiz olduğunu, 2. Kabul ve ret oranına göre vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, zamanaşımı süresi ile hükmedilen vekâlet ücretine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davada kabul ve ret oranına göre vekâlet ücretleri hesaplanırken hata yapıldığı anlaşılmıştır. Miktarlar üzerinden açıklamak gerekirse, davada toplam talep 76.431,50 USD iken, indirim oranları gözetilerek hesaplanacak toplam kabul miktarı 39.182,71 USD'dir. Bu tutarlar üzerinden hesaplanması gereken vekâlet ücretleri hatalı şekilde belirlenmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının "Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT'e göre 163.096,25 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE," şeklindeki on dördüncü bendinde yer alan "163.096,25" rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine "177.362,16" rakamlarının yazılması,

"Davalı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT'e göre 191.194,08 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE," şeklindeki on beşinci bendinde yer alan "191.194,08" rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine "170.088,96" rakamlarının yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,