Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/427 K.2025/1139

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.07.2007 tarihinden itibaren davalı Şirketin yurt dışı şantiyelerinde ekipbaşı kalıp ustası olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının davalı tarafından işten çıkartıldığı 18.10.2013 tarihine kadar sürdüğünü, işten çıkarıldığı tarihte aylık net 2.000,00 USD ücret aldığını, haftanın 7 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, bir saat ara dinlenme verildiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, ayda iki gün hafta tatili kullanabildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını,

dinî bayramların ilk iki günü dışında kalan tüm bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığın çözümünde yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, davacının sadece yurtdışı inşaat projelerinde çalışmak üzere istihdam edildiğini, bu nedenle iş ilişkisinde yabancılık unsuru bulunduğunu, doğduğu iddia edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının proje bazlı bir işte belirli süreli iş sözleşmesine dayalı olarak çalışması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının saat son ücretinin 4,38 USD olduğunu, davacının iş sözleşmesinin işin bitmesi nedeniyle sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli kararı ile davacının davalı Şirketin çeşitli yurt dışı projelerinde 17.07.2007-07.10.2010 ile 13.04.2013-18.10.2013 tarihleri arasında dönemler hâlinde çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiği, bu kapsamda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davacının 17.07.2007-07.10.2010 ile 13.04.2013-18.10.2013 tarihleri arasındaki her iki çalışma dönemi için tarafların iş sözleşmeleri ile hukuk seçimi anlaşması yaptıkları, bu nedenle uyuşmazlıkta Rusya hukukunun uygulanması gerektiği, Rusya hukukunda uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içeriğine göre Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 392. maddesinde ücretlerin ve diğer alacakların ödenmesi için Mahkemeye başvurma sürelerinin düzenlendiği, fesih tarihinin 18.10.2013 ve dava tarihinin 29.04.2016 olduğu dikkate alındığında Mahkemeye başvurma noktasında zamanaşımı sürelerinin dolduğu, davalı vekilinin yasal süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunduğu, buna göre davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Dava konusu alacakların zamanaşımına uğramadığını, 2. Yargıtayın yabancı hukuk uygulanması yönündeki kararının kamu düzenine ve Anayasa'ya aykırı olduğunu, 3. Yabancı hukukun uygulanmasının hukuk güvenliği ve sürpriz karar yasağı yönünden de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı def'i ve davanın süresinde açılıp açılmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR