Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4606 K.2025/6064

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait 1. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü işyerinde çalıştığını ve ... Sendikası üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, müvekkilinin 12.06.2010 tarihinde ....

Üniversitesi Porsuk Meslek Yüksekokulu Endüstriyel Elektronik bölümünden mezun olduğunu, 27.09.2010 tarihinden itibaren de Bakanlık bünyesinde çalışmakta olduğunu, müvekkilinin yanlış ücret derecesi ile işe başlatıldığını, bu sebeple müvekkiline ücret, ilave tediye, izin ücreti vb. işçilik alacaklarının eksik ödendiğini iddia ederek müvekkilinin işyerinde yürürlükte bulunan 22. Dönem Toplu İş Sözleşmesi’nin 38. maddesine göre işe başlangıç ücret derecesinin 13. derece olması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, sınav çağrısı sürecinde davacının kendi el yazısı ile doldurmuş ve imzalamış olduğu talep formunda müracaat tarihindeki tahsil durumunun lise mezunu olarak beyan edildiğini, davacının sınavı kazanması neticesinde birçok belgenin yanı sıra okul diplomasının aslı veya noterden tasdikli örneğinin tekrar istenmesine rağmen işe başlarken davacı tarafça Endüstri Meslek Lisesi mezunu olduğuna dair belgenin ibraz edildiğini; çalışmaya devam ederken davacının 03.06.2013 tarihinde ...

Üniversitesi İşletme Fakültesi lisans diploması aldığını ve talebi doğrultusunda bir üst ücret derecesine terfi ettirilerek intibakının yapıldığını, davacının 9. ücret derecesinden işe başlatılmasında toplu iş sözleşmesine göre aykırılık bulunmadığını, davacı tarafça talep edilen faizin türüne ve başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içerisine sunulan diploma suretine göre davacının 12.10.2010 tarihinde ... Üniversitesi Porsuk Meslek Yüksekokulu Elektronik Teknolojisi bölümünden mezun olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre de davacının 28.09.2010 tarihinde elektronikçi olarak davalı nezdinde işe başladığı; işyerinde yürürlükte bulunan 22. Dönem Toplu İş Sözleşmesi’nin 38/1-(e) hükmü uyarınca davacının meslek yüksekokulu mezunu olarak 13. dereceden işe başlatılması gerekirken 9. dereceden işe başlatılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle davacının işe başlangıç ücret derecesinin 13. derece olması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan tespitlerin yerinde olduğu; ayrıca davalı tarafça davacının kendisini lise mezunu olarak gösterdiği iddia edilmiş ise de; bu iddianın ispatlanmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesindeki savunmalarını tekrar ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının işe başlangıç derecesinin tespiti ile buna göre fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, alacaklara uygulanan faizin türü ile başlangıç tarihine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR