Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4782 K.2025/5692

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket bünyesinde çalıştığını, ... Sendikası üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesi gereği işverenin servisleri ile bırakılan son noktadan ikametine kadar kendi imkânları ile gittiğini, belediye rayiçlerine göre hesaplanan net yol ücretinin 2023 yılı Şubat ayından beri toplu iş sözleşmesine göre eksik ödendiğini ileri sürerek yol ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, Ankara Ulaşım Koordinasyon Merkezi (UKOME) kararlarında belirtilen rayiç fiyatlar esas alınarak davacıya yol ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. 20. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin yol ücretinin düzenlendiği EK-V bölümünde “Bölge Müdürlüğü İstanbul Yolu 9. km'de bulunan işyerlerinde çalışan işçiler işverence tahsis edilen vasıtalar ile işyerine getirilip götürülürler.

Ancak vardiyasız işçilerden söz konusu servislerden yararlanamayan ve bilahare zorunlu olarak belirli noktalara bırakılanlara, bu noktalardan sonra kendi imkanları ile ikametgahlarına kadar sarf ettikleri yol paraları fiilen çalıştıkları günlere münhasır olmak üzere belediye rayici üzerinden net olarak ödenir.” hükmünün yer aldığı,

bu düzenleme gereğince işçilerin servisle bırakıldığı son nokta ile ikametleri arasındaki yol için belediye rayicine göre tespit edilecek bedelin net olarak ödenmesi gerektiği, davacının ... ilçesinde ikamet ettiği, servis son noktası olan ... ile ... ilçeleri arasındaki belediye rayicinin UKOME kararlarına göre tespit edilerek bilirkişi raporunda hesaplandığı, davalı tarafından yapılan ödemelerin mahsup edildiği, davacının yol ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda 20. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin yürürlük süresinin 01.03.2023 tarihinde başladığı gözetilmeden hesaplamanın talep aşımı yapılarak 15.02.2023 tarihinden başlatılmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. 20. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin EK-V bölümü düzenlenirken işçilerin işyerinin bulunduğu yerleşim yeri sınırları içerisinde yani Büyükşehir Belediyesi merkez ilçelerde ikametlerinin olması hâlinde bu taşımanın yapılması, diğer bir anlatımla işyerinin bulunduğu il sınırlarındaki merkez ilçelere taşımanın yapılmasının amaçlandığını,

2. İşverenin, işçilerin işyerinin bulunduğu ilden başka bir ile ya da ilden merkez ilçeler dışındaki ilçelere taşınmasına ilişkin bir yükümlülüğünün bulunmadığını,

3. Şehir merkezinde ikamet edip de güzergâhın dışında kalanlardan bahse konu servisten yararlanmak için belirli noktalara gelenlere söz konusu mesafe için Büyükşehir Belediyesi Merkez (şehir içi) otobüs biniş ücret tarifesine göre bir gidiş bir dönüş yol parasının ödenmesi gerektiğini, bu nedenle davacının talebinin haklı olmadığını,

4. Ücret bordroları incelendiğinde müvekkili Teşekkülün UKOME kararında belirtilen tarifelere göre yol parasını ödediğinin görüleceğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR