Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/4923 K.2025/6076

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde temizlik personeli olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, ...

Sendikasına üye olduğunu, davacının alt işverende çalışırken alt işveren Şirketlerle asıl işveren arasında yapılan ihale sözleşmesinde ödenecek ücretin asgari ücretin % fazlası olarak düzenlendiğini, davacının aynı ücretle kadroya geçtiğini, davacı ile 01.04.2018 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, ancak 01.01.2019 tarihinden itibaren davacının ücretinin kanuna aykırı olarak düşürüldüğünü, ücretin düşürülmesine ilişkin muvafakat alınmadığını,

pandemide Bakanlıkça yayımlanan genelge gereğince müvekkili dahil çalışan personelin başta birer hafta ve sonrasında 15 gün aralıksız ve daha sonra 10 ar günlük nöbetler suretiyle çalıştıklarını, bu çalışma döneminde müvekkili dahil tüm çalışanların 15 gün aralıksız gece gündüz 24 saat çalıştığını, 20.00-06.00 arası çalışmalar için gece zammı ödeneceğinin toplu iş sözleşmesinde düzenlendiğini, davacının hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı alacaklarının 02.04.2018 tarihinden,

diğer alacakların ise 01.01.2019 tarihinden itibaren hesaplanmasını talep ettiklerini ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, gece zammı, fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, pandemi döneminde 02.04.2020 tarihinde 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, sonrasında yeni talimatla vardiyaların 14 gün olarak uygulanmaya başlandığını, yasal düzenlemelere göre davacının tüm ücret alacaklarının ödendiğini, davacının bir alacağı bulunmadığını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadroya geçiş aşamasında taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücret ve ödeme şekline ilişkin düzenlemede davacının ücreti asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde tespit edilmediğinden davacının ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye fark alacağı taleplerinin reddi gerektiği, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine yönelik olarak ise Bakanlık tarafından gönderilen bilgi notunda pandemi döneminde çalışma saatlerinin 10.00-16.00, diğer dönemlerde ise 08.00-17.00 olduğu,

bu hâli ile haftalık 45 saat üzerinde çalışma olmadığı, davacının hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması olmadığının tespit edildiği, davacı talep edilen alacaklarını ispat edemediğinden fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı ücret alacaklarının da reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde: 1. Davacının dayanışma aidatı ile toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanıp faydalanmadığı noktasında gerekli incelemenin yapılmadığını, 2. Davalının eksik bilgi ve belge sunması nedeniyle hesaplamaların eksik yapıldığını, 3. Davacının ücret alacaklarının ödenmediğini veya eksik ödendiğini, 4. Ödemelerin sadece ödemenin yapıldığı o ayın alacağından mahsubu gerektiğini, 5. Gece 7.5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma hesabına dâhil edilmesi gerektiğini, hesap dönemlerinin eksik olduğunu, 6. Ücret farkı, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının reddinin hatalı olduğunu, ücrette tek taraflı indirim yapıldığı ve hâlen eksik ücret ödendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hususlarına ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kamu düzeni yönünden resen yapılan incelemede ise 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j hükmü uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Kamu düzeni yönünden yapılan inceleme ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "492 Sayılı yasa gereğince alınması gerekli 179,90 TL karar ve ilâm harcından davacı tarafından peşin karşılanan 59,30 TL harcın mahsubu ile kalan 120,6 TL daha harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına" ibaresinin karardan tamamen çıkartılarak yerine,

"1-Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,"

"Davacı tarafça daha önce yatırılmış olan 59,30 TL başvuru harcı ile 59,30 TL peşin harç olmak üzere toplam 118,60 TL harcın istek hâlinde davacıya iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,