Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5187 K.2025/6209

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.04.2025 tarihli ve 2025/3731 Esas, 2025/3960 Karar sayılı kararıyla 13.02.2025 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Belediye vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; temyiz taleplerinin miktardan reddedilmesinin ve davanın esastan kabul edilmesinin hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3 hükmü gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı Belediye vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.