Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5608 K.2025/6177

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.12.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.04.2025 tarihli ve 2025/523 Esas, 2025/3469 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2024 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; asıl ve ek karara ilişkin itirazlarını tekrar ederek Daire kararının kaldırılması ile dilekçede belirtilen sebeplerden hükmün bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3 hükmü gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.