Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6345 K.2025/8167

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 28.08.2018 - 11.10.2019 tarihleri arasında müvekkili Banka bünyesinde Genel Müdür ve Yönetim Kurulu üyesi olarak görev aldığını ve Banka Yönetim Kurulu kararına istinaden 11.10.2019 tarihinde görevine son verildiğini, Bankanın Denetim Komitesinin 06.01.2020 tarihli ve 2020-01 sayılı raporuyla ... Politikasına ve hukuka aykırı olarak davacıya fazla çalışma ödendiğinin tespit edildiğini iddia ederek yersiz ödendiği tespit edilen brüt 238.165,66 TL tutarındaki fazla çalışma bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekili davalının ... kurucu Genel Müdürü olarak 28.08.2018-11.10.2019 tarihleri arasında çalıştığını, Bankanın kurulu sürecinde saat 7.00-gece 01.00 arasında çalışıldığını, iş ilişkisi sona erdirildikten sonra davacının iş ilişkisinden kaynaklanan işçilik alacakları konusunda ihtiyari arabuluculuk yoluna başvurduğunu, davacı Bankanın açmış olduğu davanın 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun ( 6325 sayılı Kanun) 18/5 hükmünde yer alan “Arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde, üzerinde anlaşılan hususlar hakkında taraflarca dava açılamaz.” şeklindeki emredici düzenleme gereğince reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Banka ile davalı arasında bir iş ilişkisinin bulunmadığı, bununla birlikte bir an için davalı ile davacı Banka arasında bir ilişkisi bulunduğu kabul edilse dâhi, Yönetim Kurulunun 15.10.2018 tarihli ve 63 karar numaralı kararı ile onaylanarak yürürlüğe konulan davacı Banka İnsan Kaynakları Politikası ve davalının ünvanı dikkate alındığında fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı, bu nedenle yapılan ödemenin fazla çalışma ücreti adını alamayacağı, davalı ve davacı arasındaki ilişkinin işçi ve işveren ilişkisi olmadığı, davalının tüzel kişinin organı sıfatını taşıdığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının Şirketi temsil ederken tek başına hareket etmediği, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu işe giriş bildirgesinde işkolunun sigorta ve emeklilik fonları hariç, finansal hizmetler için yardımcı diğer faaliyetler olarak bildirildiği, davacının işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunu (...) olarak bildirildiği, dava dilekçesinde de davalının personel olarak nitelendirildiği,

24.10.2019 tarihli ihtiyari arabuluculuk tutanağında arasında fazla çalışma alacağının da bulunduğu kalemlerde tarafların anlaştıkları, yapılan açıklamalara göre davacının kişi-organ sıfatını haiz olmadığı, bu durumda İş Mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin görevsizlik kararının yerinde görülmediği, esas yönünden yapılan incelemede 6325 sayılı Kanun'un 18/5 hükmüne göre tarafların anlaştığı konuda tekrar dava açılamayacağının belirlendiği,

buna göre tarafların üzerinde müzakere edip anlaşmış olduğu fazla çalışma alacağı yönünden yeniden dava açamayacakları gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının yeterli gerekçe içermediğini, 2. 4857 sayılı İş Kanunu ile işveren vekili sayılan genel müdür ve yardımcılarının iş güvencesi kapsamı dışında tutulduğu, yargı kararları ile sabit olduğu üzere genel müdür ünvanlı davalıya ödenen fazla çalışma ödemesinin yersiz ödeme niteliğinde olduğunu, 3. Arabuluculuk anlaşmasının dava açmaya engel olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; taraflar arasında iş ilişkisi olup olmadığına, şayet iş ilişkisi var ise yersiz ödendiği iddia edilen fazla çalışmanın iadesine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR