Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6449 K.2025/9687

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.12.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014 Ekim ayında davalıya ait kargo işletmesinde çalışmaya başlayıp iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği 31.12.2021 tarihine kadar operasyon yöneticisi olarak çalıştığını, davacıya bağlı 17-18 şube bulunduğunu, davacının çalışma saatlerinin gittiği şube ... il sınırı içindeyse 07.00-23.00, il sınırı dışında ise 07.00-00.00 olduğunu, yılın kalan 6 aylık kısmında ise ... ilçelerindeki şubeleri ziyaret ettiğini ve 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini,

davalıya ait işyerinde yönetici kadrosunda çalışanlara her yıl iki maaş prim ödendiğini, davacının çalıştığı son yıla ait prim alacağının iş arkadaşlarına ödenmesine rağmen kendisine ödenmediğini, davacının son maaşının brüt 6.550,00 TL olduğunu belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği prim yönünden arabulucuya başvurmamış olması nedeniyle bu alacak bakımından dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının iş sözleşmesinde prim alacağı düzenlemesi bulunmadığını ve talebin reddi gerektiğini, davalı şirkette düzenli olarak fazla çalışma uygulaması bulunmadığını, fazla çalışma yapılması hâlinde karşılığının maaş hesaplarına yatırıldığını, ücrete fazla çalışma ücretlerinin dâhil olduğunu, bordroda görünenden daha fazla çalışması olduğunu iddia eden işçinin bu iddiasını ancak yazılı delille ispat etmesi gerektiğini,

davacının iş sözleşmesini istifa ederek sonlandırdığını, davacının haklı fesih gerekçelerinin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma ücreti yönünden 03.08.2023 tarihli, kıdem tazminatı ve prim alacakları yönünden 11.02.2024 tarihli bilirkişi raporlarındaki hesaplamaların doğru ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arabulucuya başvuru dilekçesi ve arabuluculuk son tutanağı birlikte değerlendirildiğinde prim alacağı talebinin arabuluculuk işlemine tabi tutulduğunun kabulünün yerinde olduğunu, tanık beyanlarına göre fazla çalışma süresi tespitinin yerinde olduğunu, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğu yönündeki düzenlemenin hesaplamalarda dikkate alındığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının işyerinde yüksek ücret alarak görev yapan yönetici olduğunu, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, 2. Davacı ile menfaat birliği içindeki tanık beyanlarına göre fazla çalışma alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, 3. Giriş çıkış kayıtlarına imzasız olması nedeniyle itibar edilmemesinin hatalı olduğunu, 4. Fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunu, 5. Prim alacağı bakımından arabulucuya başvurulmamış olduğunu, 6. Davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, buna göre kıdem tazminatı bakımından verilen kararında hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma ve prim alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktasındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davalı tarafın prim alacağının hesabı bakımından açık temyiz itirazı bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR