Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6659 K.2025/7894

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 01.01.1998-20.09.2017 tarihleri arasında çalışmasını aralıksız olarak sürdürdüğünü, asgari ücretle çalıştığını, yaş şartı dışında kalan diğer emeklilik koşullarını tamamlayan davacının Kurumdan ilgili yazıyı alıp davalıya teslim ettiğini, noter aracılığı ile talebe rağmen hak ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 01.01.1998 tarihinde çalışmaya başladığını, asgari ücretle çalıştığını, davacının başka bir işe girmek için işyerinden ayrıldığını ve istifa ettiğini kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin davalı işyerinde 01.01.1998-20.09.2017 tarihleri arasında çalıştığı ve kıdemin 19... ay 19 gün olduğu, yaş, sigortalılık süresi ve prim gün sayısı şartlarını sağladığından yapmış olduğu feshin haklı olduğu, 10.05.2021 tarihli ek bilirkişi raporundaki hesap ve değerlendirmelerin dikkate alındığı gerekçesiyle dava konusu talepler miktar itibarıyla kısmen hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının aylık ücretinin asgari ücret olduğu ayrıca davacının işyerinde bir öğün yemekten yararlandığının anlaşıldığı, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) çıkış kodunun 14 olarak yani emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması olarak bildirildiği,

davacının bu durumda kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü gerektiği, yine İlk Derece Mahkemesince yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma ücret alacağına, hafta tatili ücret alacağına, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına hak kazandığının anlaşıldığı, davalı tarafça yıllık ücretli izinlerin bir kısmının kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği hususunda ispat yükümlülüğünün usul ve yöntemine uygun bir şekilde yerine getirilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacıya yeminin yemin metnine sadık kalmadan ve yemininde sebat edip etmediği sorulmadan usulsüz yaptırıldığını,

2. Dava şartı arabuluculuğun usulüne uygun yapılmadığını, anlaşılmayan konular belirtilmediği gibi davet için makul süre tanınmadığını,

3. Arabuluculuk ücretinin tamamının müvekkili Şirkete yükletilmesinin yerinde olmadığını,

4. Dava ve ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını,

5. 16.07.2021 tarihli dilekçe ekinde sundukları izin belgelerinin dikkate alınmadığını, davacının izinlerini kullandığını, kalan 3 günlük izin alacağının da fesihte ödendiğini, kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,

6. Bilirkişinin hesapladığı şekilde bir çalışma düzeninin olmadığını, izinli günlerin hesaplamada dışlanmadığını,

7. Bordrolardaki fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil tahakkularının dışlanmadığını, izinli veya raporlu olduğu sürelerin tenzil edilmediğini,

8. Bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını,

9. Kıdem tazminatının başlangıç tarihi hatalı olduğunu, müvekkili Şirkete (dava süresince) tebliğ edilen usulüne uygun herhangi bir ihtarname bulunmadığını,

10. Davacının dava dilekçesinde kıdem tazminatına hükmedilirken yemek ücretinin giydirilmiş ücret hesabına eklenmesine yönelik hiçbir talebi bulunmadığından giydirilmiş ücrete itiraz ettiklerini,

11. Davacının hafta tatili kullandığını, bu alacağa hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki iş ilişkisinin nasıl sona erdiği ile talep konusu alacakların ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda ödenmesi gereken faiz mevduata uygulanan en yüksek faizdir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. Yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma hâlinde işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu belgelemesi şarttır. Bu hâlde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Somut uyuşmazlıkta davacının, emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshettiğini ve SGK'ya başvurduğunu işverene belgelediğini ispat edememesi nedeniyle kıdem tazminatına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken fesih tarihi olan 20.09.2017 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan " akdin feshi tarihi olan 20.09.2017 tarihinden" ibaresinin çıkartılarak yerine "arabuluculuk son tutanak tarihi olan 09.01.2018 tarihinden" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,