Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6701 K.2025/8513

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.03.2015-24.09.2020 tarihleri arasında iş makinesi ve saha satış uzmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, ücret, prim, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki iddiaları tekrar ederek ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili asıl davaya karşı cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini ve kıdem tazminatının da ödendiğini, herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalı vekili, birleşen davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Şirkete ait işyerinde satış uzmanı olarak 10.03.2015-24.09.2020 tarihleri arasında çalıştığı, davacının bakiye kıdem tazminatı alacağı bulunduğu, tanıkların beyanlarının ortalaması esas alındığında davacının haftalık 20 saat fazla çalışmasının bulunduğu, davacının iddiası ve dosya içeriği dikkate alındığında tüm süre boyunca davacının her ay 60 saat standart fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ayrıca belirtilen sürenin işçinin ücretinin gerçek ücretini denkleştirmek için kullanıldığı,

bordro hilesinin söz konusu olduğu hâllerde bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının aslında gerçekten bu tür çalışmaların karşılığı ücret olmayıp işçinin temel ücretinin parçası olduğu, bu tahakkuklar dikkate alınmadan sonuca gidilmesi gerektiğine yönelik emsal kararlar da dikkate alınarak davacıya yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğinin anlaşıldığı, davacının ödenmeyen ücret ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kıdemi, yaptığı iş ve emsal ücret araştırması gözetilerek aylık net 4.800,00 TL ücret aldığı ve sosyal hakların bulunduğu kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı,

her ne kadar davalı tarafça fazla çalışmaların ücret bordrolarında tahakkuk edilip ödendiği savunulmakta ise de sunulan bordrolar incelendiğinde her ay 60 saat fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirildiği ancak net ödenen ücretin hep aynı miktar veya yakın miktarlarda olduğunun görüldüğü, bu durum karşısında kayıtların hileli olduğunun anlaşıldığı, bordro hilesinin söz konusu olduğu hâllerde bordrodaki tahakkukların aslında gerçekte bu çalışmaların karşılığı olan ücretler olmayıp işçinin temel ücretinin bir parçası olduğu, fazla çalışma tahakkukları hiç dikkate alınmadan değerlendirme yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi arasındaki uyuşmazlıkları gidermeye yönelik uygulamanın birleştirilmesine ilişkin verilen karar dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan alacakların belirsiz alacak davasına konu edilmesinin mümkün görüldüğü, ayrıca işverence bordro hilesi yapıldığından davacının ödenen ücretinin ne kadarının temel ücret olarak kabul edeceğini bilmesinin mümkün olmadığı,

ücretin ne kadar olduğu ve ne kadarının ödendiğinin belirlenmesi gerektiği, ücretin ne kadarının ödendiğinin davanın açıldığı tarihte belirlenebilir nitelikte olmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Belirsiz alacak davası açılamayacağından davanın usulen reddi gerektiğini, 2. Alacakların zamanaşımına uğradığını, 3. Davacının ücrete dair iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, giydirilmiş ücretin hatalı belirlendiğini, 4. Davacının ücret, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığını, 5. Vekâlet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davanın türü, ücret miktarının tespiti, davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ile vekâlet ücretine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR