Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6720 K.2025/8284

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket bünyesinde 11.07.2016 tarihinden 20.07.2022 tarihine kadar kesintisiz iç-dış montaj ustası olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 6.750,00 TL olduğunu, bu ücretin asgari kısmının bankadan kalan kısmının elden ödendiğini, sigorta priminin asgari ücret üzerinden yatırılarak sosyal haklarının zarara uğratıldığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduğunu, davacının müvekkil işyerine ilk olarak 22.07.2016 tarihinde mobilya montaj işçisi olarak girdiğini, davacının 22.07.2016 tarihinde müvekkili Şirkete işe girişi esnasında beyan etmediği ve sağlık raporları arasında da yer almayan bel fitığı geçmişi nedeni ile rahatsızlanması sonucu hastaneye sevk edildiğini,

ilgili rahatsızlık neticesinde müvekkili Şirket nezdinde çalışmaya devam etmek istediğini belirttiğini ve aldığı istirahat raporu bitimi sonrası işe döneceğini bildirmesine rağmen 18.07.2022 tarihinde müvekkili Şirket insan kaynakları departmanına başvurarak çalışmaya devam etmek istemediğini, istifa etmek istediğini sözlü olarak bildirdiğini, bu hususun şahitler huzurunda tutulan tutanak ile sabit olduğunu, istifa eden davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, müvekkili Şirket tarafından yapılan tüm ödemelerin banka kanalıyla yapıldığını, sigorta primlerinin eksiksiz yatırıldığını,

davacının almış olduğu son aylık brüt ücretinin 5.500,00 TL olduğunu, fazla çalışma alacağının bulunmadığını, davacının haftada 45 saat çalıştığını, yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan emsal ücret araştırmaları, davacının kıdemi ve yaptığı iş gözetilerek ücretinin aylık net 6.750,00 TL (brüt 8.738,47 TL) olduğu, buna sosyal haklar eklendiğinde aylık brüt ücretin 10.224,30 TL olduğu ve tanık beyanları ile işyerinde elden ödeme yapıldığının ispatlandığı, davacının hizmet cetveli incelendiğinde, sigorta primlerinin eksik ücret üzerinden tahakkuk ettirilerek ödendiğinin görüldüğü,

davacı işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınmasının isabetli olduğu, davacı tanık beyanları ve sunulan kayıtlar değerlendirildiğinde, davacının işyerinde çalışması dışında genellikle ortalama 3 gün dış göreve gittiği, bu görev dönüşlerinin çoğunun cumartesi akşam saatlerine denk geldiği, bu dönemlerde haftalık ortalama 20 saat fazla çalıştığını ispatladığı, hükme esas alınan hesap raporu denetime elverişli olduğu ve herhangi bir hesap hatası içermediği, yıllık izin defterlerinden davacının 22 gün izin kullandığının belirlendiği,

İlk Derece Mahkemesince bunların tüm izinlerden mahsubunun yerinde olduğu, ancak sunulan imzalı bordrolarda davacının 2022/5. ayda 2 gün daha ücretli izin kullandığı belirlendiğinden davacının toplamda 22+2=24 gün ücretli izin kullandırıldığının kabulü gerektiği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının istifa ettiğinin göz ardı edildiğini, kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini, 2. Salt işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarının dikkate alınmasının hukuka aykırı olduğunu, tek taraflı düzenlenen belgelerin delil olarak kabul edilemeyeceğini, 3. Fazla çalışma tespitinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 4. Ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, aylık ücret miktarı, kıdem tazminatı ile dazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR