Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6763 K.2025/8080

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde 03.05.2010-31.08.2023 tarihleri arasında dokumacı/dokuma makine operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin yaş dışındaki emekliliğe ilişkin şartların tamamlanması üzerine müvekkilince feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, dava dilekçesinin eklerinin davalıya tebliğ edilmediğini, davacının gerçek iradesinin emeklilik olmadığını, firma değişikliği yapmak üzere işten ayrıldığını, sigorta kayıtları ve tanık beyanları ile bu durumun da ispatlanacağını, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 03.05.2010-31.08.2023 tarihleri arasında 13... ay 28 gün çalıştığı, dosya içerisinde bulunan 31.08.2023 tarihli işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış kodunun...

(Emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması) olarak belirtildiği, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun geçici 81. maddesinin (C) bendinde öngörülen yaş şartı dışında en az 15 yıllık sigortalılık ve 3600 gün prim ödeme şartını yerine getiren işçilerin 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi gereğince kıdem tazminatına hak kazanacağının düzenlendiği, dosyada yer alan 31.08.2023 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) yazısına göre 23 yıl sigortalılık süresinin ve 7087 gün prim ödeme günü bulunduğunun sabit olduğunu, buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı;

ancak davacının kıdemine göre hak kazandığı yıllık izinlerinin tümünü kullandığı gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulüne, yıllık izin ücreti alacağının reddine dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 03.05.2010-31.08.2023 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesini emeklilik için yaş dışında diğer şartları sağlaması sebebiyle feshettiği, davalı işverence SGK'ya sunulan işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunun ...

(Emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması) olarak gösterildiği, SGK tarafından verilen 31.08.2023 tarihli yazıda bildirilen sigortalılık süresi ile prim ödeme gün sayısı dikkate alındığında, davacının emeklilik için yaş dışında diğer şartları sağladığı sabit olup kıdem tazminatı hakkı doğduğunu, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/13468 Esas, 2022/14981 Karar sayılı ilâmı ile 16.12.2020 tarihli ve 2016/34249 Esas, 2020/18896 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere işçinin emeklilik sebebiyle fesih hakkını hangi amaçla kullandığının kıdem tazminatına hak kazanması açısından önem arz etmediği.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 09.01.2025 tarihli bilirkişi raporunda ayni yemek ve servis yardımı ile Ramazan aylarında verilen alışveriş çeki bedelinin dikkate alınıp belirlenen giydirilmiş ücret üzerinden kıdem tazminatının hesaplanmasının da isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Bilirkişi raporundaki hesaplamaların hatalı olduğunu, söz konusu rapora itirazları karşılanmaksızın raporun hükme esas alınmasının yerinde olmadığını, 2. Davacının iş sözleşmesini feshindeki gerçek iradesi araştırılmadan, davacının kendi işini kurup kurmadığı yahut başka bir işyerinde çalışıp çalışmadığı araştırılmadan kıdem tazminatı alacağının kabulünün hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kıdem tazminatı alacağına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamında yer alan hizmet döküm cetveline göre davacı işçinin ilk sigorta girişi 14.04.2000 tarihinde olmuştur.

08.09.1999-30.04.2008 tarihleri arasında ilk defa iş sözleşmesi ile çalışmaya başlayarak sigortalı sayılanlar bakımından emekliliğe hak kazanmak için yaş dışındaki diğer şartlar 7000 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak ya da 25 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 4500 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaktır. Dosya kapsamında yer alan ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü ...

Sosyal Güvenlik Merkezinin 31.08.2023 tarihli yazı içeriği incelendiğinde, davacının 23 yıldan beri sigortalı olduğu ve 7087 gün sigorta primi ödemiş olduğu anlaşıldığından, yaş dışındaki diğer şartları tamamlayan davacı bakımından kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması bu gerekçe ile yerinde olmuştur.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR