Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7461 K.2025/8558

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı bünyesinde bulunan ... Eğitim Merkezi Müdürlüklerinde 1986 tarihinden 26.06.2024 tarihine kadar eğitim ve öğretim dönemleriyle paralel şekilde usta öğretici olarak çalıştığını, davacının her ay değişen günlerde çalıştığını, davacının verdiği ders saatleri bir saatlik ders ücreti ile çarpılarak aylık ücreti ödendiğini, davacının iş sözleşmesinin geçen yıllar içinde sürekli yenilendiği için belirsiz süreli bir iş sözleşmesinin söz konusu olduğunu, iş sözleşmesinin davalı tarafça sonlandırıldığını ancak alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ilave tediye alacağının davalıdan karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya bakmakla görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, davacının ... Eğitim Merkezinde ders saat ücreti karşılığı usta öğretici statüsünde çalıştığını, davacının sürekli veya geçici işçi statüsünde olmadığı için kıdem tazminatı alacağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı Bakanlık arasındaki ilişkinin İdarece yapılan görevlendirmeye dayalı olduğu, göreve alınmanın, çalışma koşullarının ve ödenecek ücretin statü hukuku içinde düzenlendiği, usta öğreticinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılmadığı, bu nedenle yargı yolunun caiz olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalı nezdinde çalışması için 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesinde belirtilen statü içinde ve Kaymakamlık onayı ile görevlendirilmiş olduğunun anlaşıldığı, davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunduğundan söz edilemeyeceği, aradaki hukuki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceğinden statü hukukuna tâbi olduğunun kabulü gerekeceği, davanın çözüm yerinin idari yargı olduğu ve İlk Derece Mahkemesince verilen usulden ret kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; usta öğretici olarak çalışan kişilerin açtıkları davalarda yargı yolunun adli yargı olduğuna dair birçok Uyuşmazlık Mahkemesi ve Yargıtay kararı bulunduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalıya ait işyerinde usta öğretici olarak çalışan davacı bakımından yargı yolunun belirlenmesine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR