Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7949 K.2025/7664

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi talepli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, Bölge Adliye Mahkemesince talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın iadesini talep eden davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Mahkemenin yargılamanın iadesi davası sonucunda verdiği karar temyiz edilebilir. Ancak aleyhine yargılamanın iadesi yoluna başvurulan karar kanundan dolayı kesin ise yargılamanın iadesi üzerine verilen karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt V, İstanbul, Altıncı Baskı, 2001, s. 5263).

Dosya içeriğine göre aleyhine yargılamanın iadesi yoluna başvurulan kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2024/13179 Esas, 2025/1004 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin miktar itibarıyla reddine karar verilmiştir.

Yargılamanın iadesine ilişkin dava yeni ve bağımsız bir dava olup davada reddine karar verilen ve temyiz konusu edilen miktarın, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca yargılamanın iadesine ilişkin işbu dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.