Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/797 K.2025/2409

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi talepli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı yargılamanın iadesini talep eden davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Mahkemenin yargılamanın iadesi davası sonucunda verdiği karar temyiz edilebilir. Ancak aleyhine yargılamanın iadesi yoluna başvurulan karar kanundan dolayı kesin ise yargılamanın iadesi üzerine verilen karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez (... Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt V, İstanbul, Altıncı Baskı, 2001, s. 5263).

Dosya içeriğine göre aleyhine yargılamanın iadesi yoluna başvurulan kararda davacının iddia edilen ücreti, hizmet süresi, dava dilekçesi, bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesi dikkate alındığında davacı aleyhine reddedilen miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.