Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8196 K.2025/9672

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde itfaiye eri olarak çalıştığını, ... ve Genel Hizmetleri İşçileri Sendikası üyesi olması nedeniyle Sendika ile ... arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine tâbi olduğunu, davacının aylık ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ve yemek yardımı ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek %25 zamlı gece çalışması ücreti, fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacının taleplerinin haksız olduğunu, fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2023 tarihli kararı ile; tanık anlatımları, taraf beyanları, vardiya kayıtları, puantaj kayıtları ve nöbet çizelgesi esas alınarak belirlenen çalışma şekline göre davacının tâbi olduğu dönem toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırılan çalışma süresi ve fazla çalışma ve hafta tatili için öngörülen ücret tutarına göre hazırlanan bilirkişi ek raporu dosya içeriğine uygun ve hüküm kurmaya elverişli nitelikle olduğundan hükme esas alınmak suretiyle, davacının fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma, gece vardiya zammı, ödenmeyen zamlı ücret alacağına ilişkin taleplerinin kabulüne, hafta tatili ve yemek yardımı alacağı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 04.04.2024 tarihli kararı ile; somut olayda, davacının alacaklarının kaldırma kararı kapsamında alınan bilirkişi raporu ile hesaplandığı ve bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu, vakıa ve hukuki değerlendirme ile gerekçede ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibarıyla kesinikten reddine karar verildikten sonra davacı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan inceleme sonunda; itfaiye eri olarak çalışan davacının ayda bir hafta 08.00-16.00 saatleri arasında haftada 7 gün çalıştığı, ayda üç hafta ise 16.00-08.00 saatleri arasında 16 saat çalışmadan sonra 56 saat dinlendiği, bu çalışma biçimine göre davacının ayda üç haftalık dönemde 16.00-08.00 saatleri arasındaki çalışmalarının gece çalışması olduğunun açık olduğu,

haftalık çalışma süresi 45 saati aşmasa da 4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca gece 7,5 saati geçen çalışmaların fazla çalışma olduğu, diğer yandan Yönetmelik’in gece çalışma süresini düzenleyen 7. maddesine göre postalar hâlinde işçi çalıştırılarak yürütülen işlerde çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışmasının, gece çalışması sayıldığı,

somut olayda dosya kapsamına göre yapılan açıklama ve ilkeler çerçevesinde davacının, 16.00-08.00 saatleri arasında 16 saatlik çalışmasından iki saat ara dinlenme süresi düşülerek fiilen 14 saat çalıştığının kabulü ile fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekirken, sadece 20.00-06.00 saatleri arasında çalışma yapıldığının kabulü ile hesaplama yapan hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uygun şekilde yeniden bilirkişi raporu alındığı, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Müvekkilinin davalı nezdinde itfaiye eri olarak fazla çalışma yaptığını, toplu iş sözleşmesinin 51. maddesi uyarınca aylık %25 zamlı ücretin gerek Kurum nezdindeki belgelerle ve gerekse tanık beyanları ile sabit olmasına rağmen eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğini,

b. Hafta tatili alacağı yönünden eksik tespit yapıldığını, yemek yardımı alacağı talebi yönünden herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığını, özellikle Lokantacılar Odasından fiyat araştırması yapmadan eksik incelemeyle karar verildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını,

b. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacıya tüm hak ve alacaklarının ödendiğini,

c. Müvekkili işverene karşı davası bulunan tanık beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma ücreti kabulünün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hüküm altına alınan fazla çalışma ücret alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR