Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8259 K.2025/8643

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin asıl işveren emrinde ve alt işverenler nezdinde 19.02.2014 tarihinden itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi ile ALO 171 projesinde takım lideri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 30.06.2024 tarihinde işveren tarafından sona erdirildiğini, iş sözleşmesinin feshi nedeniyle hak etmiş olduğu tazminat ve alacaklarının kendisine ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davaya konu alacağın, davacı ile dava dışı şirket arasındaki iş sözleşmesinden kaynaklandığını, İdarenin davaya konu iş sözleşmesinde taraf olmadığı gibi sorumluluğunun da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin 19.02.2014-30.06.2024 tarihleri arasında değişik alt işverenler nezdinde ... emir ve talimatları doğrultusunda ALO 171 Sigara Bırakma Danışma Hattında çalıştığı, ... ile alt işverenler arasında dosyaya sunulu hizmet alım sözleşmelerine ve Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimlerinin kesintisiz olarak devam etmesine nazaran 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/7 hükmü kapsamında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu,

davacı işçinin tüm hizmet süresine ilişkin işçilik alacaklarından asıl işveren davalı ile dava dışı son alt işverenin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, bu nedenle davalı tarafın husumet itirazının yerinde görülmediği, işveren tarafından iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle feshedildiği ispat edilemediğinden davacının bu fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; davacının alacaklarından davalının sorumlu olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı ile sözü edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun'un) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR