Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8374 K.2025/9309

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...

Bakanlığına (Bakanlık) bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, fazla çalışmaların ödenmesi gerekirken ödenmediğini,

vardiya listeleri ile bordrolar arasında uyumsuzluk yaratılarak hak kazanıldığı hâlde işverence ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı Kurum arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilme sırasında iş sözleşmesi yapıldığı, sözleşmede ücretin asgari ücretin belirli bir yüzdesi olarak belirlenmediği, bordroların incelenmesinde ödemelerin yasal düzenlemeye ve toplu iş sözleşmesine uygun gerçekleştirildiği, davacının ücretinin kurum tarafından eksik hesaplandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin kadroya alınmasıyla birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinde, davacıya asgari ücretin belirli bir oran fazlasıyla ücret ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla davacının ücretinin her dönem için asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenip üzerine toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulanması gerektiği yönündeki iddiasının hukuki dayanağının olmadığı,

puantaj kayıtları ve bordrolara göre davaya konu alacakların bulunmadığının bilirkişi raporuyla tespit edilmiş olduğu ve aksinin ispat olunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının hem yüzdelik farkından kaynaklı olorak talep edilen alacaklarının hem de hiç ödenmemiş fazla çalışmalarının tespit edilerek hesaplanmasının talep edilmiş olduğu,

2. Kadroya geçerken işveren tarafından iki tane belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalatıldığını, dosyaya ücret ile ilgili düzenleme kısmı boş olan sözleşmenin suretinin sunulduğunu, sözleşme asıllarının dosyaya kazandırılarak inceleme yapılması gerektiğini,

3. Davacının kadroya geçirilmesinden önce de asgari ücretin belli oranda fazlası üzerinden ücret aldığını, kadroya geçişten sonra davalı işveren tarafından tek taraflı olarak ve hiçbir dayanağı olmaksızın ücretinin düşürüldüğünü,

4. Hükme esas alınan raporun denetime elverişli olmadığını, davacının ayrıntılı çalışma sisteminin raporda gösterilmediğini,

5. Hesaplamaların 02.04.2018 olan kadroya geçiş tarihinden itibaren yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili alacaklarının ispatına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,