Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8383 K.2025/10277

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bünyesinde 2010-2014 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini, müvekkilinin son ücretinin net 1.350,00 TL olduğunu, ancak davalı işveren tarafından ücretin düşük gösterildiğini, son iki aylık ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin ... sendikası üyesi olduğunu, ilgili Sendika ile davalı arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinde haftalık çalışma saatinin 40 saat olarak belirlendiğini, ancak müvekkilinin belirlenen çalışma süresinden daha fazla çalıştırıldığını,

hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yapılan bu çalışmaların karşılığının davalı işveren tarafından ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, dosya kapsamı ve beyanlarına başvurulan tanık anlatımları ile davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiasının ispatlandığı, hak edilen fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödendiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı bünyesinde 08.01.2010-21.11.2014 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı, işyerinde ifa ettiği işin mevsimlik nitelikte olmadığı, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılamayacak şekilde feshedildiğinin davalı işverence kanıtlanamadığı,

iş sözleşmesinin 5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'a aykırılığı sebebiyle davalı Belediyenin dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağı ileri sürülmekte ise de 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 394. maddesi gereğince, geçersizliğin geçmişe etkili sonuç doğuramayacağı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tazminat ve işçilik alacaklarının denetime elverişli şekilde hesaplandığı,

İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece eksik inceleme yapıldığını,

b. Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin eksik ve hatalı hesaplandığını,

c. Sosyal yardım alacaklarının hesaplanmamasının hatalı olduğunu,

d. İhbar tazminatına takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının, müvekkili Belediyenin önceki yönetimi tarafından İŞKUR kapsamında mevsimlik işçi olarak 5 ay 29 günlük süre için işe alındığını, davacının bu süresinin dolması ile beraber yine müvekkili Belediyenin önceki yönetimi tarafından iş sözleşmesinin kanun gereği feshedildiğini, ancak hemen sonraki gün yine aynı süre ile yeniden girişinin yapıldığını, davacının aynı şekilde yeniden işe alınmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, bu hususun müvekkili Belediyenin denetlenmesi sırasında müfettişlerce rapor edildiğini ve usulsüz işçi çalıştırılması dolayısıyla yetkililer hakkında gerekli yasal işlemler yapıldığını, buna göre iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğinden bahsedilemeyeceğini ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını,

b. Eksik inceleme ve araştırma sonucunda verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedilip edilmediği, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, davacının ücret, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile sosyal yardım alacaklarının bulunup bulunmadığı hususlarındadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR