Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8546 K.2025/10319

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.08.2003 tarihinde davalı işyerinde elektrik montaj operatörü olarak çalışmaya başladığını, işverenin 28.11.2022 tarihinde davacıyı haksız ve geçersiz olarak işten çıkarttığını, davacının Bursa 2. İş Mahkemesinin 2023/37 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açtığını ve işe iadesine karar verildiğini, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2024/1125 Esas sayılı dosyası ile onanarak kesinleşen kararın 06.08.2024 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini, müvekkilinin 07.08.2024 tarihli noter ihtarnamesi ile iş başvurusunda bulunduğunu,

26.08.2024 tarihinde davalı işverenin 28.500,00 TL net ücret karşılığında davacıyı işe başlatacağını bildirdiğini, davacının işe başlamak için başvurduğu tarihte davacı ile aynı işi yapan çalışanlara çok daha fazla ücret ödendiğini, işverenin işe iade sonrası davacı ile aynı işi yapan çalışanlara ödenen ücreti davacıya da ödemek ve aynı şartlarda işe başlatmayı teklif etmek zorunda olduğunu, davalının emsal çalışanlara göre davacıya daha az ücret teklif etmesinin kanuna aykırı olup işverenin işe davette samimi olmadığını gösterdiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenlerle derhal feshedildiğini, davacının işe iade davasının kesinleşmesi sonucunda davalı Şirkete işe başlamak amacıyla ihtarname gönderdiğini, bunun karşılığında müvekkili Şirket tarafından 28.500,00 TL net ücret karşılığında davacının işe davet edildiğini, ancak davacının işe davet edildiği tarihte aynı işi yapan çalışanların daha yüksek ücret aldığını ve işe davetin samimi olmadığını beyan ettiğini, davalının işe davetinin samimi olduğunu, davacının usule uygun ve tamamen samimi davete rağmen işe başlamadığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işverenliğin davacıyı işe davette samimi olduğu ancak davacının işe başlamadığı, bu hâliyle de işe iade talebinde hiç bulunmamış gibi değerlendirilerek işbu dosya kapsamında davacının kabul edilen hizmet süresi ve ücreti nazara alınarak 296.183,72 TL brüt kıdem tazminatı ile 30.361,88 TL brüt ihbar tazminatı alacağı olduğu, ancak bu alacakların ödendiğine dair herhangi bir belge sunulmadığı, bilirkişi tarafından tanzim edilen raporun hesap 1 seçeneğinin hüküm vermeye elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında dinlenen taraf tanık beyanlarından, davalı tarafından yapılan işe davetle davacıya emsal çalışan ... ile aynı miktarda ücret teklif edildiği, davacının süresi içerisinde işe başlamadığından işe iade yönündeki başvurusunun samimi olmadığı, dolayısıyla ilk yapılan feshin geçerli hâle geldiği, davacının bu tarihteki ücrete göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davalı işverenin işe davette samimi olmadığını, davacıya tüm emsal çalışanların ücretinden daha düşük ücret teklif edildiğini, 2. Davacının ise işe iade başvurusunda samimi olduğunun ispatlandığı ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kesinleşen mahkeme kararı sonrasında davalı işvere yaptığı işe iade başvurusu üzerine yapılan işe davetin samimi olup olmadığı ve buna bağlı olarak hüküm altına alınan tazminat tutarının doğru belirlenip belirlenmediğine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,