Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8579 K.2025/9348

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu işletmede yetki tespitinde bildirilenden daha fazla işçi çalıştığını, yetki tespit yazısında işçi sayısı sadece 4 olarak belirtilmiş ise de davacı Şirket nezdinde yüzlerce işçi çalıştığını, davacı Şirketin birçok kamu kurumu ile hizmet sözleşmesi imzaladığını, birçok farklı il ve işyeri sicil numarasına sahip işyerinde işçileri bulunduğunu, müvekilinin aynı iş organizasyonu içerisinde yer alan diğer birimlerinin hesaplamaya dâhil edilmediğini, davalı Sendikanın işkolu barajını aşamadığını, işçilerden bir kısmının iradeleri dışında sendikaya üye olduklarını,

istifa etmelerine rağmen istifalarının işleme alınmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle 13.12.2024 tarihli ve 435033 sayılı yetki tespit yazısının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde.

14.11.2024 tarihinde yetki tespiti başvurusunda bulunulması üzerine Bakanlık tarafından yapılan inceleme sonucunda davacı işverene ait İşkolları Yönetmeliği'nin 07 sıra numaralı iletişim işkolunda kurulu 2 işyerinin varlığının tespit edildiğini, söz konusu işyerlerinde çalışan 4 işçiden 3'ünün davalı Sendikaya üyeliğinin bulunduğu görülerek düzenlenen dava konusu olumlu yetki tespit yazısının ilgililere tebliğ edildiğini, davalı Sendikanın işkolu barajı şartını sağladığının görüldüğünü ve sonrasında yetki tespiti başvurusunun değerlendirmeye alındığını,

dava dilekçesinde herhangi bir somut delile dayandırılmaksızın çoğunluk tespitine esas işçi ve üye sayısının tespitinde maddi hata olduğuna dair iddialara katılmanın mümkün olmadığını, yetki tespitinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı, davaya cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yetki tespitine konu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen işçi sayısının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile uyumlu olduğu, davalı Sendikanın işyerlerindeki üye sayısı itibarıyla yarıdan fazla çoğunluğa sahip olduğu, yetki tespitine konu birimlerin aynı iş organizasyonu kapsamında tek bir işyeri olduğuna dair itirazın araştırılmasının sonuca etkili olmayacağı, davacının iletişim işkolunda yer alan 2 işyerinde yetki tespit tarihi itibarıyla 4 işçinin çalıştığı, 3 işçinin davalı Sendika üyesi olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde: kabul edilen işçi sayısının hatalı olduğunu, davalı Bakanlığın 6 günlük süresinden sonra yetki tespit başvurusuna cevap verdiğini ve bu nedenle işlemin hukuka uygun olmadığını, tespite konu birimlerin aynı iş organizasyonu kapsamında tek bir işyeri niteliğini taşıdığını, sendikanın üye sayısına göre yetkili kabul edilemeyeceğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 41 ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR