Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8781 K.2025/10331

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı neden olmadan feshedildiğini, bu nedenle İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinin 2019/774 Esas sayılı dosya ile açılan işe iade davasının kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, davacının işe başlatılma talebinde bulunmasına rağmen davalı ... (Belediye) tarafından işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve sorumluluk zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, müvekkili Belediyeden herhangi bir alacağının bulunmadığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Belediyede 16.02.1993-20.03.2020 tarihleri arasında çalıştığı, işe iade davası sonucu kesinleşen işe iade kararı gereği 4 aylık sürenin ilavesi ile hizmet süresinin 26... ay olduğu, İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinin 2019/774 Esas, 2021/829 Karar sayılı kararı ile davacının işe iadesine karar verildiği, kararın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 2021/3621 Esas, 2021/3039 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği, davacının işe başlamak için davalıya ihtarname gönderdiği, ihtarnamenin davalıya 21.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği,

davacının işe başlatılmadığı, davacının ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve sorumluluk zammı alacaklarının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Eksik ve hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporlarının hükme esas alındığını, 2. Davacıya hak ettiği tüm alacaklarının eksiksiz ve kanuna uygun olarak ödendiğini, 3. İhbar süresinin kullandırıldığını, yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını, 4. Zamanaşımı def'i dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, 5. Hükmedilen faizin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve sorumluluk zammı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile bu alacakların hesaplanmasına ve hükmedilen faize ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR