Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8844 K.2025/10329

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren bünyesindeki statüsünün ağır vasıta ustası olmasına rağmen kendisine fiilen mühendislik işi yaptırıldığını, ayrıca makine mühendisi olduğunu ve mühendislik diploması bulunduğunu, fiilen yapmış olduğu iş doğrultusunda statüsünün düzeltilmesini işverenden talep ettiğini, ancak düzeltme yapılmadığını, müvekkilinin ücretinin fiilen yapmış olduğu mühendislik işine göre belirlenmesi gerektiğini iddia edilerek ücret, ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili Kurumun Makina İmalat ve Donatım Şube Müdürlüğünde 4857 sayılı İş Kanunu'na tâbi olarak sanat sınıfı işçi statüsünde çalışanlardan olduğunu, ... atölyenin büro kısmında puantörlük, maliyet hesapçılığı ve takımhane işlerinde yardımcı personellik görevlerini yaptığını, yaptığı işin herhangi bir mühendislik bilgi ve becerisi gerektirmediğini, büro işlerinde kendi istekleri doğrultusunda çalıştırıldığını, davacının mühendislik görevini yapabilmesi için öncelikle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tâbi olması ve teknik sınıf içinde yer alan görevleri fiilen ifa etmesi gerektiğini, bu hususların davacı için mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde fiilen yaptığı işin yapılabilmesi için mühendislik formasyonu almış olmasının gerekmediği, fiilen yaptığı işin mühendislik işi olmadığı, davacının pozisyonunun mühendis olarak tespit edilmesinin mümkün olmadığı kanaatine varıldığı, dava konusu alacak talepleri bakımından davacıya yapılmış olan ödemelerin mevcut pozisyonuna uygun olarak yapıldığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin, davacı vekilinin tüm istinaf sebeplerini karşılar mahiyetteki karar ve gerekçesinin dosya kapsamına, usul ve kanuna uygun olduğu, davacının davalıya ait işyerinde fiilen yaptığı işin yapılabilmesi için mühendislik formasyonu almış olmasının gerekmediği, fiilen yaptığı işin mühendislik işi olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Dosyadaki tüm belgelerin müvekkilin yaptığı işin mühendislik işi olduğunu açıkça ortaya koyduğunu, aksi kabulün yerinde olmadığını, 2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun teknik veriden uzak ve tanık beyanına dayalı olduğunu, 3. Kararların gerekçesiz olduğunu, 4. Son alınan bilirkişi raporuna yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, ek rapor alınması taleplerinin değerlendirilmediğini ileri sürülmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı işyerinde ağır vasıta ustası pozisyonunda istihdan edilen davacının fiilen yaptığı işin mühendislik işi olup olmadığının tespiti ile buna bağlı olarak ücretlerinin mühendislik işine göre belirlenip belirlenmeyeceğine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,