Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8994 K.2025/10143

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 20.10.2015-12.02.2018 tarihleri arasında tır şoförü olarak aylık net 3.500,00 TL ücret ile çalıştığını, haftanın 7 günü 05.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, işin yoğunluğuna göre bazen 00.00'a kadar da çalıştığını iş sözlemesinin ödenmeyen alacaklar sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının istifa ederek işyerinden ayrıldığını, aylık ücretinin net 1.600,00 TL olduğunu, yapılan işin niteliği gereği fazla çalşıma saatleri içerisinde işin bitmemesi hâlinde fazla çalışma yapıldığını ve bu çalışmaların karşılığının o ayın ücreti ile birlikte ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içeriğine göre davacının giydirilmiş brüt ücretinin 5.001,76 TL olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava tarihine göre 5 yıllık zamanaşımı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, ödenmeyen alacakların bulunması sebebiyle iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedenle feshedildiği, fazla çalışma ücretinin tanık beyanları ile ispat edilmesi sebebiyle %30 oranında indirim yapılması gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. 26.03.2016 tarihinden önceki dönem için zamanaşımı def'i gözetilmeksizin karar verildiğini, 2. Aylık ücretin hatalı belirlendiğini, 3. İş sözleşmesinin davacı tarafça feshedilmesi sebebiyle kıdem tazminatına hükmedilemeyeceğini, 4. Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hatalı hesaplandığını, 5. Davacının tır şoförü olması sebebiyle tanıkların beyanlarının görgüye dayanmadığını, 6. Yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, husumet, davacının kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı, alacakların hesaplanması hususlarına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta dava 26.03.2021 tarihinde açılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda aynen "İşbu davanın 26.03.2021 tarihinde açıldığı göz önüne alınarak davacının 26.03.2015 tarihinden önce muaccel hâle gelen alacak talepleri değerlendirme dışında bırakılmıştır." ibaresi bulunmakta olup alacaklar da bu kabule göre hesaplanmıştır. Feshe bağlı olmayan fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının zamanaşımı süresi 5 yıl olup bilirkişi raporunda zamanaşımı süresinin 6 yıl olduğunun kabululü ile hesaplama yapılması hatalıdır.

3. Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık anlatımları ile ispat edilmesi hâlinde, hesaplanan alacaklardan indirim yapılması gerektiğine dair Yargıtay içtihatları istikrarlı bir uygulama hâlini almıştır. Bu indirim, dosya kapsamındaki delillerin durumu ve niteliği ile işçinin çalışma düzenine göre yapılması gereken uygun bir indirimdir. Diğer taraftan söz konusu alacaklara ilişkin hesaplamaların tanık anlatımları yerine yazılı belgelere veya işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece davacının haftanın her günü 06.00-22.00 saatleri arasında ara dinlenme süresinin düşülmesinden sonra günlük 14 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmış, %30 oranında indirim uygulanarak fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Davacı tır (silobaş) şoförü olup tanıklar tarafından 06.00-10. 00... .00-22.00 saatlerinin trafik açısından yasak saatler olduğu belirtilmiştir.

Bu hâlde davacının trafiğe çıkmasının yasak olduğu saatler de göz önüne alındığında; dosya kapsamındaki deliller ve çalışma düzeni değerlendirilerek, %40 oranından az olmamak üzere uygun bir indirim de yapılmak suretiyle fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

VI. KARAR