Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9090 K.2026/49

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 12.04.1999-03.02.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davalı Şirketin ...'nda bulunan tesisinin Konya'ya taşındığını, dava dışı Sendika ile davalı Şirket yetkililerince Konya'ya gitmek istemeyen çalışanlara işten ayrılmaları için baskı yapıldığını, davalı Şirketin asıl amacının sendikalı personelin maliyetinden kurtulmak olduğunu, Konya'ya yerleşip orada çalışanlardan ikale ile işten çıkarılan işçilere daha fazla ödeme yapıldığını, eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını, kendisiyle ikale yapılmadığını,

bu nedenle ikale gereği yapılması gereken ek ödemelerin kendisine yapılmadığını, bunun yanı sıra işten çıkış esnasında şahsi iradesinin tazminatlarının ödenmeyeceği tehdidi ile açıkça baskı altında tutulduğunu, Konya'da çalışanlara Şubat 2019 ve Ağustos 2019 tarihlerinde iki ayrı teşvik paketi açıklandığını, 65 haftalık ihbar tazminatının ikiye çıkarıldığını, 140.000,00 TL iş bulma ikramiyesi ödendiğini, ayrıca 60.000,00 TL konut yardımının geri alınmayacağının bildirildiğini, Kocaeli'de emekli olanlardan söz konusu yardımın kesilmediğini ancak kendisinden konut yardımı bedeli kesildiğini ileri sürerek sendikal tazminat,

65 hafta ihbar ikramiyesi, iş bulma ödeneği ve konut yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davalıya ait fabrikanın Konya’ya taşınması sırasında teklif edilen tayini Konya'da çalışmayı davacının ailevi sebeplerle kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek geçerli nedenle feshedildiğini, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, somut olayda davacının işten ayrıldığını, işten ayrılan bir işçi ile işe devam eden işçiye eşit davranılmasını beklemenin hukuken mümkün olmadığını, davacı gibi tayini kabul etmeyen herkesin iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacı Konya’da çalışmaya gitmemişken Konya’ya gidenlere ödenen konut yardımını talep etmesinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından ...'de bulunan davacınında çalıştığı fabrikanın Konya'ya taşınması nedeniyle tüm işçilere Konya'da çalışma teklifi yapıldığı, kabul eden işçilerin Konya'ya taşındığı, kabul etmeyenlerin ise kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek iş sözleşmelerinin sonlandırıldığı, davacının iş sözleşmesinin de 03.02.2017 tarihinde feshedildiği,

fabrikanın Konya'ya taşınmasının ardından Konya'da çalışmaya devam eden işçiler yönünden davalının ekonomik olarak yaşadığı sıkıntı nedeniyle çalışanları ayrılmaya teşvik etmek için ikramiye(ihbar), iş bulma ödeneği gibi ek menfaatlerin yer aldığı teşvik uygulamaları getirdiği, işten ayrılmak isteyenlerle protokoller düzenlenerek bu çalışanların ikramiye ve iş bulma ödeneğinden faydalandırıldığı, 65 hafta ek ihbar ikramiyesi ve iş bulma ödeneklerine dair teşvik uygulamasının davacının işten ayrılmasının ardından 2019 yılı Eylül-Ağustos döneminde yapıldığı,

işverenin eşit işlem borcunun aynı zaman dilimi içerisinde işyerinde çalışan, konum olarak eşit işçilere yönelik olduğu, işçinin iş sözleşmesinin sonlanması ile işverenin çalışanına yönelik böyle bir yükümlülüğünün kalmayacağı, davacı tarafından işverenin eşit davranmadığına örnek olarak ismi bildirilen işçilerin Konya'ya giden çalışanlar olduğu ve 2019 yılında işverenle yaptıkları ikale ile iş sözleşmelerinin sonlandırıldığı,

davacı ile aynı dönem iş sözleşmesi sonlandırılan çalışanlar olmadıkları gözönünde bulundurularak davacının işten ayrılmasının ardından işverenin Konya'daki çalışanlarına sunduğu ve faydalanmak isteyenlerle yaptığı protokol gereği sağlanan ekonomik menfaatlerden davacı faydalanamayacağından ek 65 hafta ihbar tazminatı ve iş bulma ödeneği taleplerinin reddi gerektiği, fabrikanın ...'den Konya'ya taşındığı süreçte tüm çalışanlara Konya'da çalışma teklifi yapıldığı, bu konuda sendikalı çalışan, sendikasız çalışan ayrımı yapılmadığı,

Konya'da çalışmaya devam edenlerden yine ayrım yapılmaksızın teşvikten faydalanmak isteyen çalışanlarla protokol imzalandığı, tanıkların iş yerinde sendikal baskı veya ayrımcılık uygulandığına dair somut beyanlarının bulunmadığı, sendikalı olup çalışmaya devam eden işçilerin bulunduğu,

ispat yükü üzerinde olan davacı tarafça sendikal ayrımcılık yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin reddi gerektiği, davacıya ücret bordrolarında tahakkuk ettirilerek ödenen net 60.000,00 TL konut edinme yardımının protokolün imza tarihi ile fesih tarihi arasında geçen süreye göre kıstelyevm uygulamasıyla hesaplanan net 20.550,00 TL tutarın davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle 20.550,00 TL net konut yardımı alacağının kabulüne diğer taleplerin reddine karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında eşit işlem borcunun hatalı yorumlandığını, işverenin açıkça bu ilkeyi ihlal ettiğini, 2. Delillerin eksik toplandığını, ispat yükünün hatalı değerlendirildiğini, 3. Sendikal tazminat talebinin reddinin hatalı olduğunu, davacının ayrılış sırasında imzaladığı evraklarda fazla hakkını saklı tuttuğuna dair ihtirazı kaydının gözetilmediğini, konut yardımında kabul edilen eşit işlem mantığının, diğer kalemlerde gözetilmediğini, bu durumun çelişki yarattığını, 4. Vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin hatalı belirlendiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinin çelişkili olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı, sendikal fesih iddiasının yerinde olup olmadığı, davacının talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile yargılama giderleri ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ön sayfasında yazılan karar tarihi ile son sayfasında yazılan tarihlerin farklı olmasının maddi hataya dayalı olduğu anlaşıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR