Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9217 K.2026/78

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.06.2015-05.09.2019 tarihleri arasında davalı bünyesinde tanker şoförü ve pompacı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, müvekkilinin fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına devam ettiğini ancak karşılığı üretin davalı işveren tarafından ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının emekli çalışan olduğunu, kısmi süreli çalıştığını, davacının 31.08.2019 tarihinde kendi rızası ile işten ayrıldığını, davacının taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar davalı işveren tarafından davacının 31.08.2019 tarihinde istifa ederek ayrıldığı savunulmuş ise de pompa okuma kayıtlarından davacının 05.09.2019 tarihine kadar çalıştığının anlaşıldığı, buna göre davalı taraf iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat edemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı,

davacının çalışma sürelerinin tespiti için dava dışı dosyaya celp edilen pompa okuyucu kayıtlarının incelemesine göre davacının haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı, davacının çoğunlukla haftanın tamamında işyerinde satış yapmış olduğu, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığının sunulan kayıtlar ile belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine göre İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İş sözleşmesinin davacının istifası ile sona erdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağını, 2. Davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığını, 3. Davacının asgari geçim indirimi ücretinin ödendiğini, 4. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaların eksik ve hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR