Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9238 K.2026/497

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 29.05.2010 tarihinde işe başladığını, davalı işyerinde kontrol amiri sıfatıyla çalışmaktayken ünvanının 2016 yılının Ocak ayında kontrol memurluğu olarak değiştirildiğini, ücretin de bu değişiklik ile azaldığını ancak yapılan bu esaslı değişiklik hususunda davacının onayının alınmadığını, ayrıca işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde mevcut zam oranlarının doğru bir biçimde ücrete yansıtılmadığını iddia ederek fark ücret ve zam alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin yaptığı işe göre belirlendiğini, yapılan değişiklikten yaklaşık 5 yıl sonra davacının açtığı bu davanın haksız olduğunu, bu süre zarfında herhangi bir itirazda bulunulmadığını, ücretlerin hukuka uygun bir biçimde belirlenip ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fiilen yaptığı işe göre ücretinin ödendiği gerekçesi ile fark ücret talebinin reddine karar verilmiş, zam oranlarının uygulanmasından kaynaklanan alacağa ilişkin dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu uyarınca hareket edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; özellikle 5 yıl boyunca görev ve ücret değişikliğine karşı çıkıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belge bulunmamasına dikkat çekilerek İlk Derece Mahkemesinin fark ücret talebinin reddine dair kararının isabetli olduğu belirtilmiş, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının onayı alınmadan yapılan ünvan ve ücret değişikliğinin geçersiz olduğunu, 2. Hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, 3. Davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fark ücret alacağı talebine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR