Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9276 K.2025/10454

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalının ... Demir Yolu İnşaatı işinde 07.10.2015-19.04.2017 tarihleri arasında çalıştığını, ücretinin USD cinsinden ödendiğini, normal çalışmasının ayın 28... .00-18.00 saatleri arasında olduğunu, müvekkilinin inşaatın belirlenen sürede tamamlanması için günlük çalışma saatlerinin üzerinde ve ulusal bayram ve genel tatil günleri dâhil çalıştırıldığını, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş güvenliği ve çevre müdürü olarak aylık net 8.500,00 USD ücretle çalıştığını, davacının ücretinin ülke standartlarının çok üzerinde olması sebebiyle her türlü çalışmaları kapsayacak şeklinde belirlendiğini, bu sebeple ilave bir ücrete hak kazanamayacağını, davacının çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2020 tarihli kararı ile; davacının 07.10.2015 - 19.04.2017 tarihleri arasında kesintisiz şekilde çalıştığı, aylık ücretinin net 8.500,00 USD olduğu, çelişkisiz tanık beyanlarının ortalamasına göre davacının haftada 5 gün 07.00-21.00 saatleri arasında 14 saat çalıştığı, çalışma süresinde iki saatlik yasal dinlenme süresinin düşülmesi sonucu günlük fiilî çalışma süresinin 12 saat olduğu, haftada bir gün 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı ve bu süreden 1,5 saatlik yasal dinlenme süresi düşüldüğünde fiilî çalışma süresinin 9,5 saat olduğu,

davacının ayda iki pazar günü de 8 saat çalıştığı, davacının ücretinin asgari ücretin çok üstünde olması ve ...

26. İş Mahkemesinin 2018/73 Talimat sayılı dosyasında verdiği yeminli tanık beyanında, "Bütün ücretlerimiz aylık ücretlerin içerisinde idi." beyanının davalı taraf tanık beyanları ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacının fazla çalışma ücretinin aylık sabit ücretine dâhil olduğu, bu kabul doğrultusunda dosya kapsamındaki bilirkişi ek raporundaki hesaplamaya itibar edilerek davacının yıllık 270 saat üzerinde yaptığı fazla çalışmalar sonucu oluşan fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğu;

ayrıca tanık beyanlarına göre davacının iki haftada bir hafta tatili yaptığı, resmî bayramlarda çalıştığı ve dinî bayramların 2 günü çalışılmadığı gerekçesiyle ve dava konusu alacak taleplerinden %30 indirim uygulanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 20.02.2024 tarihli kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.02.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacı asılın beyanı ve dosyadaki ispat durumuna göre davacının, ayda 2 hafta tatili günü dâhil 07.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek ve ilk kararda olduğu gibi fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğu da nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Fazla çalışma ücretinin yazılı delille ispatlandığını ve yapılan indirimin yerinde olmadığını, b. Yapılan indirim nedeniyle davalı tarafa vekâlet ücreti hükmedilmemesi gerektiğini, c. Fazla çalışma ücretinin ücrete dâhil olmadığını ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının ücretinin hatalı hesaplandığını, b. Fazla çalışma süresinin ve buna bağlı olarak hesaplanan fazla çalışma ücretinin hatalı olduğunu, c. Davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini, d. İndirimin en üst sınırdan uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücreti alacağının ispatı ve hesaplanması ile vekâlet ücretine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR