Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9450 K.2026/782

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; jeoloji mühendisi olan müvekkilinin davalı Şirkette 01.03.2016-31.03.2019 tarihleri arasında koordinatör ve danışman olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmadan sözlü olarak feshedildiğini, ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulduklarını, takas ve mahsup def'i ileri sürdüklerini, davacının 29.09.2017-13.02.2018 tarihleri arasında çalıştığını, ibraname ve fesih bildirimi düzenlenerek iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, ihbar süresinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki bilgilerden davacının, davalı Şirkette 01.03.2016-31.03.2019 tarihleri arasında çalıştığı, çalıştığı süreye göre 42 gün izin hakkı bulunduğu, izinlerinin kullandırıldığının davalı tarafça ispat edilemediği, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiği ve ödenmeyen ücret alacaklarının olduğu gerekçeleriyle davanın miktar itibarıyla kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının mesleği, yaptığı iş, banka kayıtları, kasa raporu, elden ödenen meblağlar, emsal ücret araştırmaları ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kabul edilen ücretin yerinde olduğu, dosya kapsamına göre davacının davalı işyerinde 01.03.2016-31.03.2019 tarihleri arasında çalıştığı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının kabulüne karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Dosya kapsamında hatalı ve eksik inceleme yapıldığını, bu husustaki itirazlarının istinaf incelemesinde değerlendirilmediğini,

2. Takas mahsup def'i konusunda hatalı karar verildiğini, ibraname doğrultusunda davacıya yapılan ödemenin dikkate alınmadığını,

3. Davacının çalışma süresinin hatalı tespit edildiğini, fesih bildiriminin göz ardı edildiğini,

4. Emsal ücret araştırmasının hatalı yapıldığını, bu husustaki itirazların değerlendirilmediğini,

5. Davacının çalıştığı şirketler ile davalı müvekkili arasındaki organik bağın kanıtlanmadığını,

6. Dosya kapsamında toplanan deliller ve maddi gerçeklik değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü,

7. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı yapılan itirazların değerlendirilmediğini,

8. Davacının talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, iddianın genişletilmesi ve değiştirilmesine muvafakatlerinin olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının çalışma süresi, aylık ücretinin miktarı, iş sözleşmesinin feshi ile kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR