Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9614 K.2026/552

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 04.07.2018-28.02.2019 tarihleri arasında dava dışı Şirket nezdinde çalıştığını, sözleşme süresinin sona erdiğini, 825,00 USD ücretle çalıştığını, ücretine fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin de dâhil olduğunu, uyuşmazlığa Gürcistan hukukun uygulanması gerektiğini, haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığa Gürcistan iş hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığı, yıllık izinlerini kullandığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesabı yönünden kaldırma nedeni bulunmadığından aynı alacağın hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı,

davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının 18.03.2025 tarihli bilirkişi raporunda emsal Yargıtay 9. Hukuk Dairesi içtihatlarına uygun olarak hesaplandığı, Mahkemece hüküm altına alınan alacaklarda bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası olarak açıldığı, Gürcistan hukukunda 3 yıl olarak belirlenen zamanaşımı süresinin dava tarihi itibarıyla dolmadığı, belirsiz alacak davasında zamanaşımı dava tarihi itibarıyla alacağın tümü yönünden kesildiğinden talep arttırım dilekçesine karşı zamanaşımı def'inin sonuca etkili olmadığı,

davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinde bir aykırılık görülmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının karar tarihi itibarıyla değişiklik hükmü yürürlükte bulunmadığından 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27. maddesinin önceki düzenlemesi ve bu konudaki Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre karar verilmesinde bir aykırılık görülmediği gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1.Anayasa Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli kararı ile 5718 sayılı Kanun'un 27/1 hükmünün 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’na aykırılık nedeni ile iptal edildiğini, daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olduğunu, dava konusu alacaklar hakkında Türk hukuku uygulanması gerektiğini, 2. İhbar tazminatının reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, uygulanacak hukuk ve iş sözleşmesinin feshi ile davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

5718 sayılı Kanun'un 24/1 hükmüne göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda; dava dilekçesinin davalıya 19.12.2020 tarihinde elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği görülmekteidir. Davalı vekilince cevap dilekçesinin 21.07.2021 tarihinde sunulduğu ve bu dilekçede dava konusu uyuşmazlığa, çalışılan/mutad işyeri hukuku olarak Gürcistan hukukunun uygulanmasının talep edildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından yasal süresi içinde cevap dilekçesi sunulmadığına göre, yukarıda yer alan açıklama dikkate alındığında, uyuşmazlığa uygulanacak hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğu kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca; dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek, dava konusu alacaklar hakkında Türk hukuku uygulanarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR