Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9833 K.2026/1121

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 2018 yılı Temmuz-2019 Aralık ayı da dâhil olmak üzere 18 ay statik teknik sorumlusu olarak çalıştığını, davacının dilekçesinde belirttiği yapım işlerinde çalışan davacının çalıştığı süre boyunca hiçbir ücret alacağını alamadığını, ... Kurumu (...) girişinin yapılmadığını, davacının davalı işyerinde çalıştığının ekte sunulan yapı ruhsatları ile sabit olduğunu, davalının yapıların müteahhitliğini yaptığını, sunulan yapı ruhsatlarında davacının işverenin statik teknik sorumlusu olarak kaydedildiğini ve buna onay verildiğini, davacının proje bazlı olarak bildirilen 6 projede 18 ay çalıştığını, ücretinin 6.500,00 TL olduğunu, ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ne davalı Şirkette ne de alt işveren Şirketlerde hiçbir çalışmasının bulunmadığını, bu sebeple ücret talep edemeyeceğini, davalı Şirketin 6 adet okul inşaatı ile alt yapı çevre düzenlemesi işini anahtar teslim olarak ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.ne verdiğini, davacı işçinin ... İnşaat ile anlaşarak şantiye ruhsatlarının alınmasına yardımcı olduğunu ve bu iş karşılığında... İnş. San. Tic. Ltd.

Şti. tarafından kendisine 2.000,00 TL ücret ödendiğini, dava dilekçesinde bildirilen yapı ruhsatlarında davacının adının görünmesinin sebebinin bu olduğunu, davacı işçi ile davalının hiçbir bağlantısının olmadığını, davalı Şirket yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirkette 2018 yılı Temmuz-2019 Aralık ayı da dâhil olmak üzere 18 ay çalıştığını iddia ettiği, davacı tanığı B.K'nın aynı tarihlerde davacı ile birlikte çalıştığını beyan ettiği, bu tanığın davalıya karşı açtığı Bakırköy 12. İş Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli ve 2022/101 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararında davalıya ait işyerinde beyan ettiği süre ile çalıştığının kabulü ile ücret alacağı talebinin kabulüne karar verildiği, davacının 09.09.2019 tarihinde dava dışı C.

AŞ'de sigorta girişinin bulunduğu ve söz konusu Şirket ile davalı Şirket arasındaki bir ilişki tespit edilemediği hususları dikkate alınarak davacının 09.09.2019 tarihine kadar davalı Şirket bünyesinde çalıştığı, hizmet süresinin 14... gün olduğu, tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının aylık net 6.500,00 TL ücret ile çalıştığı, işverence ücretin ödendiği ispat edilemediğinden 29.09.2023 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda ve taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davacının kabul edilen ücret alacaklarında isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, davacı tanığı B.K'nın davalıya karşı aynı sebepten dolayı açmış olduğu davanın istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, işverene karşı davası bulunan tanık beyanına itibar edilemeyeceği itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1.Zamanaşımı def'inin değerlendirilmediğini, 2. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, 3. Çalışma süresinin resmî kayıtlara aykırı olarak belirlendiğini, 4. Pasif husumet yokluğu sebebiyle davanın davalı Şirket yönünden reddedilmesi gerektiğini, 5. İşverene karşı davası bulunan tanık beyanına itibar edilerek karar verilemeyeceğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, dava türü ile ücret alacağının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR