Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/9907 K.2026/332

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu yetki tespiti kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, gerek toplam çalışan işçi sayısı gerekse sendikalı işçi sayısına ilişkin Bakanlık tespitinin doğru olmadığını, sendika üyesi işçilerin üyeliklerinin geçerli olup olmadığı hususunun bilirkişi marifetiyle araştırılması gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle ... Çalışma Genel Müdürlüğünün 14.08.2023 tarihli ve 279306 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... (Sendika) vekili cevap dilekçesinde: davacının itiraz dilekçesini süresi içinde görevli makama kaydettirmediğini ve davayı süresi içinde açmadığını, dava dilekçesinde hiçbir somut hususun ileri sürülmediğini, delil ortaya konulamadığını, soyut olarak bir kısım temelsiz ve mesnetsiz iddialarda bulunulduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... (Bakanlık) vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetki tespit başvuruları karşılanırken işverenler tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) yapılan işyerlerine ilişkin tescil ve işçi bildirimlerinin esas alındığını, Sendika Yetki Sistemine SGK kayıtlarından otomasyon sistemiyle yansıyan bilgiler doğrultusunda işlem yapıldığını, yetki tespitinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işveren tarafından itiraz dilekçesinin görevli makama kaydettirilerek süresi içinde davanın açıldığı, SGK kayıt ve belgelerinin incelenmesi sonucunda başvuru tarihi itibarıyla davacıya ait işyerinde 138 işçi çalıştığı, SGK kayıtları ile Bakanlık tespitinin uyumlu olduğu, davalı Sendikaca 06.06.2024 tarihli yazı ekinde dosyaya sendika üyesi işçilere ilişkin liste ile e-Devlet sistemi üzerinden alınmış üyelik doğrulama kayıtlarının sunulduğu,

bu kayıtlara göre başvuru tarihinde işyerinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının davalı Sendika üyesi olduğunun tespit edildiği, davalı Sendikanın yetki tespitine konu işyerinde 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 41. maddesine göre gerekli çoğunluğu sağladığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan bilgilerin doğru olup olmadığını tespit edemediklerini, davalı Bakanlık tarafından bilgilerin şifrelenerek gönderildiğini, bu nedenle hukuki dinlenilme haklarının engellendiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 41 ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR