Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2026/134 K.2026/996

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.07.2018-10.06.2020 tarihleri arasında davalının ... Havalimanı projesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından bildirimsiz ve tazminatsız bir şekilde feshedildiğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın husumetten reddi gerektiğini, somut uyuşmazlığa ... hukukunun uygulanması gerektiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesini kendisi istifa ederek sonlandırdığını, davacının alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki somut uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiği, ... İş Kanunu'nun 144. maddesine göre fesihten itibaren bir yıl içinde dava açılması gerektiği, somut olayda dava ve fesih tarihi dikkate alındığında davanın 1 yıllık sürede açılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin sona erdiği tarih ile dava tarihi dikkate alındığında Kuveyt İş Kanunu hükümleri uyarınca davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davalı lehine reddedilen alacak miktarını aşacak şekilde vekâlet ücretine hükmedildiğini, 2. Davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, 3. Zamanaşımı bakımından Türk hukukunun uygulanması gerektiğini, 4. Kuveyt İş Kanunu'nun 144.maddesinin lafzında ifade edilmek istenen anlamın tam değil iken ya da farklı anlamlar çıkarılabiliyorken davacı işçinin yabancı ülke hukukunun kapsam ve detayını bilmesinin mümkün olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, uygulanması gereken hukukun tespiti ile buna göre talep konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ile yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 13. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

..."

Somut olayda, davada reddine hükmedilen dava konusu alacak toplamının 4,00 Kuveyt Dinarı olduğu, karar tarihine (18.12.2024) göre ... Bankası tarafından ilan edilen gösterge niteliğindeki (efektif satış) döviz kuru (116,1952 TL) uyarınca reddedilen alacağın 464,7808 TL'ye karşılık geldiği anlaşılmaktadır. Söz konusu tutar ve karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre davalılar lehine 464,7808 TL vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken fazla vekâlet ücreti takdir edilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR